«Ճանապարհային երթեւեկության անվտանգության ապահովման մասին» ՀՀ օրենքի համաձայն` ճանապարհի երթեւեկելի մաս է համարվում`

Պատասխանի բացատրություն

Երթևեկելի մասը ճանապարհի այն տարրն է, որը նախատեսված է անռելս տրանսպորտային միջոցների շարժման համար։

Երկու տարբերակի ողջ տարբերությունը մեկ բառի մեջ է՝ «անռելս»։ Օրենսդիրն այս վերապահումն ավելացրել է, քանի որ ռելսային տրանսպորտային միջոցները՝ տրամվայներն ու գնացքները, ունեն առանձնացված ուղի և առանձին իրավական ռեժիմ։ Եթե երթևեկելի մասը սահմանեինք որպես «տրանսպորտային միջոցների շարժման վայր»՝ առանց այդ վերապահման, ռելսային ուղին կդառնար երթևեկելի մասի մի մաս, և այդ դեպքում տրամվայի առավելության կանոնները, հանդիպակաց ուղղության ռելսերով շարժման արգելքը և երթևեկելի գոտիների հաշվարկը հակասության մեջ կմտնեին։

Այս սահմանումը տասնյակ այլ կանոնների հիմքն է, ուստի պահե՛ք այն ճշգրիտ. երթևեկելի մասը նույնը չէ, ինչ ճանապարհի եզրագոտին, մայթը, եզրաքարը կամ հեծանվային ուղին։ Երթևեկելի մասի լայնությունը հիմք է գոտիների թիվը, հետադարձի թույլատրելիությունը, կանգնելու տեղը և հետիոտների անցման վայրը որոշելու համար։ Գործնական դիտարկում Հայաստանի համար. Երևանի տրոլեյբուսները, թեև միացված են հոսանքալարերին, ռելսային չեն և շարժվում են ձեզ հետ նույն ընդհանուր երթևեկելի մասով. ուստի տրամվայի տիպի հատուկ առավելություն նրանք չունեն։

• Դրանում բացակայում է «անռելս» վերապահումը, և հետևաբար ռելսային տրանսպորտային միջոցների ուղին ընկնում է երթևեկելի մասի ներսը, ինչը անհամատեղելի է դրանց առանձին ռեժիմի հետ։

Աղբյուրներ և նյութերի ծածկույթ · Հաղորդել սխալի մասին