«Ճանապարհային երթեւեկության անվտանգության ապահովման մասին» ՀՀ օրենքի համաձայն ուղեւոր է համարվում՝

Պատասխանի բացատրություն

Ուղևոր է համարվում թե՛ տրանսպորտային միջոցի ներսում կամ վրա գտնվող անձը, թե՛ նստող կամ իջնող անձը։

Օրենքն ուղևորի սահմանումը տարածում է նստելու և իջնելու պահերի վրա, և հենց այս վերապահումն է տարբերում ճիշտ տարբերակը սխալից։ Պատճառը վիճակագրական և տեխնիկական է. ուղևորի համար ամենավտանգավոր վայրկյաններն այն են, երբ ոտքը երթևեկելի մասին է, իսկ մարմինը կիսով չափ մեքենայից դուրս, և ոչ թե երբ նա նստած է ամրագոտիով։ Եթե սահմանումն ընդգրկեր միայն «սրահի ներսում» գտնվողին, իջնելիս վրաերթի ենթարկված կամ բացվող դռնից վնասված ուղևորը կհայտնվեր վարորդի պատասխանատվության և ապահովագրական ծածկույթի սահմաններից դուրս, իսկ այնպիսի պարտականություններ, ինչպիսիք են դուռը բացելուց առաջ լիարժեք կանգառը, իջեցնելու անվտանգ վայրի ընտրությունը և երթևեկելի մասի կողմի վերահսկումը, կկորցնեին իրենց իրավական իմաստը։

Ամենօրյա կիրառությունը Հայաստանում. Երևանի քաղաքային միկրոավտոբուսները սովորաբար կանգնում են աջ կողմում՝ եզրաքարին մոտ, և ուղևորներն իջնում են այդ կողմից։ Քանի դեռ վերջին մարդն ամբողջությամբ մայթին չէ, նա դեռ ձեր ուղևորն է և մնում է վարորդի պատասխանատվության ներքո։

• Այն սահմանումը սահմանափակում է տրանսպորտային միջոցի ներսում կամ վրա գտնվողով և նստելու ու իջնելու պահը՝ ամենավտանգավոր պահը, թողնում սահմանումից դուրս։

Աղբյուրներ և նյութերի ծածկույթ · Հաղորդել սխալի մասին