«Ճանապարհային երթեւեկության անվտանգության ապահովման մասին» ՀՀ օրենքի համաձայն՝ օրվա մութ ժամանակ է համարվում՝

Պատասխանի բացատրություն

Երեկոյան մթնշաղի ավարտի և առավոտյան մթնշաղի սկզբի միջև ընկած ժամանակահատվածը։

Օրենքը «օրվա մութ ժամանակը» սահմանում է լուսավորվածության փաստացի վիճակով, ոչ թե ժամացույցով։ Դրա մեկնարկային կետը երեկոյան մթնշաղի ավարտի պահն է, իսկ ավարտի կետը՝ առավոտյան մթնշաղի սկզբի պահը. այսինքն՝ երկու մթնշաղների միջև ընկած հատվածը, երբ բնական լույսը բավարար չէ ճանապարհը տեսնելու համար։

Այսպիսի ընտրության պատճառը օրվա փոփոխվող տևողությունն է։ Հայաստանում հուլիսյան և հունվարյան մայրամուտի տարբերությունը մի քանի ժամ է, իսկ հովիտներում ու լեռնային երթուղիներում լեռան ստվերն ամեն ինչ ավելի շուտ է մթնեցնում։ Ժամացույցին կապված ցանկացած սահմանում տարվա կեսը սխալ կլիներ. այն կա՛մ վարորդներին կթողներ իրական մթության մեջ՝ առանց լույս միացնելու պահանջի, կա՛մ նրանց վրա անիմաստ պարտականություն կդներ լիարժեք ցերեկային լույսի պայմաններում։ Լուսավորվածությանը կապված սահմանումն ինքն է հարմարվում եղանակին ու տեղանքին։ Դրա գործնական նշանակությունը լուսավորության պահանջների, տեսանելիության սահմանափակումների և արագության որոշ կանոնների մեջ է։ Հայկական ճանապարհների համար հուսալի գործնական կանոն. լապտերները միացրե՛ք մթնշաղի հենց սկզբից և մի՛ սպասեք լիարժեք մթության. հենց մթնշաղի հատվածում է հետիոտնին կամ հեծանվորդին նկատելը երբևէ ավելի դժվար։

• Ֆիքսված սեզոնային ժամերը չեն համապատասխանում աստղագիտական իրականությանը. Հայաստանում օրվա տևողությունն ամռան ու ձմռան միջև փոխվում է մի քանի ժամով, և նման աղյուսակը տարվա կեսը սխալ կլիներ։ • Արևի լույսի բացակայությունն ընդգրկում է նաև մթնշաղի հատվածը, բայց մթնշաղին դեռ կա օգտագործելի լույս. իրավական մթությունը սկսվում է մթնշաղի ավարտից հետո։

Աղբյուրներ և նյութերի ծածկույթ · Հաղորդել սխալի մասին