Զիջել ճանապարհն այլ տրանսպորտային միջոցների նշանակում է

Պատասխանի բացատրություն

Ճանապարհ զիջելը նշանակում է, որ վարորդը չպետք է շարունակի կամ վերսկսի շարժումը և չպետք է կատարի որևէ մանևր, եթե դա կարող է ստիպել այլ վարորդներին կտրուկ փոխել ուղղությունը կամ արագությունը։

Այս սահմանման առանցքային բառը «կտրուկ»-ն է։ Ճանապարհ զիջելը չի նշանակում հոսքի վրա ամեն ազդեցություն զրոյացնել. դա նշանակում է չհրահրել վթարային արձագանք առավելություն ունեցող վարորդի մոտ։ Պատճառը տրամաբանական է. ցանկացած ճանապարհային փոխազդեցության ժամանակ վարորդներն անընդհատ թեթևակի ճշգրտում են արագությունն ու հետագիծը։ Եթե իրավական չափանիշը լիներ «արագության կամ ուղղության ցանկացած փոփոխություն», ոչ ոք երբեք չէր կարողանա երկրորդական ճանապարհից դուրս գալ գլխավոր, գոտեփոխում կատարել կամ կայանատեղիից դուրս գալ, և երթևեկությունը փաստացի կկանգներ։ Ուստի օրենսդիրը սահմանը գծել է այն արձագանքով, որը վտանգ է ստեղծում՝ կտրուկ արգելակում, հանկարծակի շեղում և դրանց հետևող հետևից հարված կամ գոտուց դուրս գալ։

Գործնական չափանիշը ղեկի մոտ. մուտք գործելուց կամ մանևրելուց առաջ հարցրե՛ք ինքներդ ձեզ՝ արդյոք առավելություն ունեցող տրանսպորտային միջոցը ստիպված կլինի կտրուկ արգելակել կամ շեղվել. եթե այո՝ սպասե՛ք։ Չկարգավորվող խաչմերուկներում և Երևանի շրջանաձև հանգույցների մուտքերում այս գնահատումը առավելության պահպանման միակ իրական չափանիշն է։

• Այն հանում է «կտրուկ» ճշգրտումը և ճանապարհ զիջելը վերածում ուրիշների վրա ցանկացած ազդեցության արգելքի. այսպիսի ընթերցմամբ ցանկացած ճանապարհ մուտք գործելն անթույլատրելի կլիներ։ • Լիարժեք կանգառը միշտ պետք չէ. եթե կարող եք անցնել՝ առանց ուրիշներին կտրուկ արձագանքի ստիպելու, առավելությունը պահպանված է։

Աղբյուրներ և նյութերի ծածկույթ · Հաղորդել սխալի մասին