آخرین وسیله‌ای که از تقاطع عبور می‌کند:

توضیح

خودروی سبز.

تابلوی لوزی زرد وسط تصویر نشان می‌دهد راهی که خودروی آبی روی آن می‌آید راه اصلی است؛ در نتیجه راه روبه‌رویش، یعنی راهی که خودروی قرمز از آن می‌آید، ادامهٔ همان راه اصلی است. تابلوی مثلث قرمز سمت راست، «رعایت حق تقدم» را به خودروی سبز اعلام می‌کند: راه سبز و راه وانت زرد روبه‌رویش فرعی‌اند.

پس ترتیب دو لایه دارد. اول دو خودروی راه اصلی — آبی و قرمز — عبور می‌کنند. بعد نوبت راه فرعی می‌رسد و اینجا لایهٔ دوم وارد می‌شود: خودروی سبز راهنمای چپ زده، در حالی که وانت روبه‌رویش بدون راهنما مستقیم می‌آید. گردش به چپ باید به وسیلهٔ نقلیهٔ روبه‌رو حق تقدم بدهد، پس وانت پیش از سبز می‌گذرد و خودروی سبز آخرین عبورکننده است.

خودروی سبز عملاً دو بار عقب می‌افتد: یک‌بار چون روی راه فرعی است و یک‌بار چون به چپ می‌پیچد. همین ترکیب — راه فرعی به‌اضافهٔ گردش به چپ — در آزمون تقریباً همیشه یعنی «آخرین نفر»؛ اگر در تصویری هر دو نشانه را کنار هم دیدی، بدون محاسبهٔ بیشتر می‌توانی آن خودرو را ته صف بگذاری. دلیل ایمنی‌اش هم روشن است: این خودرو باید هم جریان راه اصلی و هم جریان روبه‌روی خودش را قطع کند؛ بیشترین تعداد نقطهٔ تلاقی، یعنی کمترین حق تقدم.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• خودروی آبی. — خودروی آبی درست کنار تابلوی لوزی زرد و روی راه اصلی است؛ او جزو اولین‌هاست، نه آخرین.
• خودروی زرد. — وانت زرد هم روی راه فرعی است و همین وسوسه‌کننده‌اش می‌کند، اما بدون راهنما و مستقیم می‌رود و خودروی سبز باید به او حق تقدم بدهد؛ پس یک نفر جلوتر از سبز است.
• خودروی قرمز. — خودروی قرمز روی راه اصلی است و راه اصلی پیش از راه فرعی عبور می‌کند.