بهره‌برداری از وسایل نقلیه ممنوع است، اگر:

توضیح

معیوب بودن یا نبود تقویت‌کنندهٔ فرمان که در ساختار خودرو پیش‌بینی شده است.

سامانهٔ فرمان در کنار ترمز، سخت‌گیرانه‌ترین گروه از الزامات فنی را دارد؛ چون خرابی آن مستقیماً توانایی تو در تغییر مسیر را از بین می‌برد. اگر تقویت‌کننده‌ای که سازنده در طراحی پیش‌بینی کرده معیوب باشد یا اصلاً برداشته شده باشد، نیروی لازم برای چرخاندن فرمان چند برابر می‌شود.

خطر واقعی در دو موقعیت خودش را نشان می‌دهد. اول، مانور اضطراری: وقتی باید در کسری از ثانیه از مانعی منحرف شوی، فرمانِ سنگین یعنی دیر رسیدن به زاویهٔ لازم. دوم، لحظهٔ خرابیِ ناگهانی تقویت‌کننده حین حرکت — فرمان در یک آن سفت می‌شود و راننده‌ای که انتظارش را ندارد ابتدا فکر می‌کند فرمان قفل شده است. در سرعت پایین و در پارک هم رانندگی عملاً ناممکن می‌شود، به‌ویژه برای خودروهای سنگین‌تر.

نکتهٔ کلیدی در متن قاعده، عبارت «پیش‌بینی‌شده در ساختار» است. معیار این نیست که خودرو حتماً باید تقویت‌کنندهٔ فرمان داشته باشد؛ معیار این است که اگر سازنده آن را در طراحی گذاشته، باید سالم و سرِ جایش باشد. خودرویی که از اساس بدون تقویت‌کننده طراحی شده، تخلفی ندارد. همین قید در چند سوال دیگر هم تکرار می‌شود و کلید فهم آنهاست.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• بوق کار نکند — خرابی بوق نقصی از ردهٔ سامانه‌های کنترل خودرو نیست و در این سوال نقش گزینهٔ فریب‌دهنده را دارد تا تو را به سمت «در هر دو مورد» بکشاند؛ آنچه بهره‌برداری را ممنوع می‌کند نقص تقویت‌کنندهٔ فرمان است.
• در هر دو مورد — «در هر دو مورد» تنها زمانی درست است که هر دو حالت در فهرست موارد ممنوع‌کننده باشند؛ اینجا تنها مورد اول چنین است.

مبنای قانونی: قواعد راهنمایی و رانندگی جمهوری ارمنستان