بهره‌برداری از وسایل نقلیه ممنوع است، اگر:

توضیح

در هر دو مورد؛ هم نصب اشیای خطرآفرین و هم کار نکردن بوق.

بند نخست، نمونهٔ کمیابی است از قاعده‌ای که برای حفاظت از دیگران وضع شده، نه سرنشین خودرو. سپرهای فلزی دست‌ساز، تزئینات نوک‌تیز، قطعات بیرون‌زده و هر شیء مشابه، در برخورد با عابر پیاده، دوچرخه‌سوار یا موتورسوار، انرژی ضربه را به‌جای پخش شدن روی سطح، در یک نقطه متمرکز می‌کنند. خودروی امروزی طوری طراحی شده که در برخورد با عابر، سپر و کاپوت تغییر شکل بدهند و ضربه را جذب کنند؛ یک قطعهٔ سخت و تیز همین طراحی را بی‌اثر می‌کند.

بند دوم، بوق است — تنها ابزار هشدار صوتی تو. در بیرون از منطقهٔ مسکونی هنگام سبقت، در پیچ‌های کوهستانی با دید کم، و هرجا کودکی ناگهان به سواره‌رو نزدیک می‌شود، بوق تنها راه اعلام حضور است. بدون آن، در لحظه‌ای که ترمز به‌تنهایی کافی نیست، هیچ ابزار دیگری نداری.

هر دو بند در فهرست نقص‌های ممنوع‌کننده آمده‌اند، پس پاسخ جامع درست است.

نکتهٔ حفظ‌کردنی: در این فصل، بوق، برف‌پاک‌کن، آینه‌ها و چراغ‌های بیرونی همگی در دستهٔ «تجهیزات ارتباط با محیط» قرار می‌گیرند و خرابی هرکدام به‌تنهایی حرکت را غیرمجاز می‌کند؛ برخلاف تجهیزات آسایشی مثل چراغ داخل کابین یا نشانگر دمای موتور.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• اشیایی نصب شده باشند که خطر جراحت برای کاربران راه ایجاد می‌کنند — این بند درست است ولی ناقص؛ کار نکردن بوق هم به‌تنهایی بهره‌برداری را ممنوع می‌کند.
• بوق کار نکند — این هم بند واقعی فهرست است، اما انتخاب تکی آن یعنی نصب اشیای خطرآفرین برای دیگر کاربران راه را مجاز شمرده‌ای.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»