بهره‌برداری از وسایل نقلیه ممنوع است، اگر:

توضیح

در هر دو مورد؛ هم ترک روی تایر یا رینگ و هم تغییر شکل و اندازهٔ سوراخ‌های محل بستن رینگ.

چرخ تنها مجموعه‌ای است که همزمان وزن خودرو، نیروی ترمز و نیروی جانبی گردش را تحمل می‌کند و هیچ سامانهٔ پشتیبانی هم ندارد. به همین دلیل هر ترکِ دیده‌شده روی تایر یا رینگ، فارغ از اندازه‌اش، بهره‌برداری را ممنوع می‌کند.

ترک فلزی رشد می‌کند. هر دور چرخش یک چرخهٔ بارگذاری تازه است و ترک چندمیلی‌متری پس از چند صد کیلومتر به شکست کامل می‌رسد. لحظهٔ شکستن هم معمولاً بدترین لحظهٔ ممکن است: ترمز شدید یا پیچ با سرعت بالا، یعنی همان‌جا که بیشترین نیرو روی رینگ است. نتیجه، خالی شدن ناگهانی باد و کشیده شدن خودرو به یک سمت است، در حالی که چرخ‌های دیگر هنوز می‌چسبند.

سوراخ‌های محل پیچ همین اندازه حساس‌اند. اگر شکل یا اندازهٔ آنها تغییر کرده و بیضی شده باشند، مهره‌ها دیگر رینگ را به‌درستی روی توپی نمی‌فشارند؛ چرخ در جای خود لقی پیدا می‌کند، پیچ‌ها یکی‌یکی خسته و بریده می‌شوند و در نهایت چرخ از خودرو جدا می‌شود. این خرابی معمولاً با صدای تق‌تق در گردش‌ها هشدار می‌دهد و همین هشدار را اغلب نادیده می‌گیرند.

نکتهٔ حفظ‌کردنی: در بازدید چرخ، رینگ به‌اندازهٔ خودِ تایر اهمیت دارد. هر گزینه‌ای که سلامت چرخ را فقط در لاستیک خلاصه کند، نیمی از ماجرا را جا انداخته است.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• روی تایر یا رینگ ترک وجود داشته باشد — ترک روی تایر یا رینگ به‌تنهایی نقصِ ممنوع‌کننده است، اما گزینه‌ای که فقط همین را می‌گوید مورد دوم را از قلم انداخته و پاسخ کامل نیست.
• در اندازه و شکل سوراخ‌های تایر ناهمواری‌های قابل مشاهده وجود داشته باشد — تغییر شکل سوراخ‌های محل بستن رینگ نیز مستقلاً بهره‌برداری را ممنوع می‌کند؛ انتخاب تنها این مورد به معنای نادیده گرفتن ترک‌هاست.

مبنای قانونی: قواعد راهنمایی و رانندگی جمهوری ارمنستان