کدام تابلو به راننده نسبت به وسایل روبه‌رو حق تقدم می‌دهد؟

توضیح

تابلوی شمارهٔ ۴، یعنی «حق تقدم نسبت به وسایل نقلیهٔ روبه‌رو».

تابلوی شمارهٔ ۴ مستطیلی آبی است با یک فلش سفید بزرگ رو به بالا و یک فلش قرمز کوچک رو به پایین. رنگ آبی یعنی خبر خوب برای تو: در بخش باریک پیش رو، تو اول عبور می‌کنی و وسیلهٔ روبه‌رو باید منتظر بماند. تابلوی شمارهٔ ۲ آینهٔ همین تابلوست؛ گرد با حاشیهٔ قرمز و فلش قرمز بزرگ، یعنی تو باید حق تقدم بدهی.

نکتهٔ حفظ‌کردنی این است که در هر دو تابلو، فلش بزرگ متعلق به کسی است که حق تقدم دارد و فلش قرمز همیشه نمایندهٔ ترافیک روبه‌روست. اگر فلش قرمز کوچک بود، حق با توست؛ اگر فلش قرمز بزرگ بود، باید بایستی. شکل تابلو هم کمک می‌کند: دایره با حاشیهٔ قرمز تکلیف و ممنوعیت است، مستطیل آبی اطلاع و امتیاز.

این جفت تابلو در پل‌های باریک، تنگه‌ها و بخش‌هایی نصب می‌شوند که عرض راه برای عبور همزمان دو خودرو کافی نیست. اگر قانون‌گذار برای چنین جایی حق تقدم تعیین نکند، دو راننده در دو سر بخش باریک وارد آن می‌شوند و یا در وسط قفل می‌کنند و یا برای دور شدن دنده‌عقب می‌روند؛ هر دو حالت در جادهٔ کوهستانی خطرناک است. تعیین یک‌طرفهٔ حق تقدم، تصمیم را از مذاکرهٔ لحظه‌ای دو راننده خارج می‌کند.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• 1 — تابلوی ۱ فقط هشدار «ترافیک دوطرفه» است و به هیچ‌کس حق تقدم نمی‌دهد؛ صرفاً خبر می‌دهد جریان مقابل وجود دارد.
• 2 — تابلوی ۲ دقیقاً برعکس پاسخ درست است: با آن تو موظفی به وسیلهٔ روبه‌رو راه بدهی.
• 3 — لوزی زرد یعنی راه اصلی و فقط در تقاطع‌ها نسبت به راه‌های فرعی حق تقدم می‌دهد، نه نسبت به ترافیک روبه‌روی خودت.
• 5 — تابلوی ۵ جهت حرکت در خطوط عبور را نشان می‌دهد و یکی از خط‌ها را به وسایل نقلیهٔ عمومی اختصاص می‌دهد؛ موضوعش تخصیص خط است نه حق تقدم در برابر ترافیک مقابل.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»