ترتیب عبور از تقاطع را مشخص کنید:

توضیح

خودروی قرمز و خودروی سبز هم‌زمان، و پس از آن‌ها خودروی آبی.

تابلوها در تصویر تکلیف را روشن می‌کنند. کنار خودروی قرمز تابلوی لوزی زرد «راه اصلی» نصب شده و پشتِ همان تابلو در ضلع خودروی سبز هم دیده می‌شود؛ یعنی قرمز و سبز هر دو روی راه اصلی و روبه‌روی هم حرکت می‌کنند. در برابرِ خودروی آبی اما تابلوی هشت‌ضلعی STOP ایستاده و پشتِ تابلوی مشابه در ضلع مقابل تقاطع هم پیداست؛ پس راهی که آبی روی آن است، راه فرعی است.

قاعده دو لایه دارد. لایهٔ اول: راننده‌ای که از راه فرعی می‌آید باید به همهٔ وسایل نقلیهٔ راه اصلی حق تقدم بدهد، بدون توجه به اینکه آن‌ها بعداً به کدام سمت می‌روند. لایهٔ دوم: دو خودرویی که روی راه اصلی روبه‌روی هم می‌آیند و هر دو مستقیم عبور می‌کنند، هیچ نقطهٔ تلاقی ندارند؛ مسیرشان موازی است و نوبت‌بندی بین آن‌ها بی‌معناست. به همین دلیل قرمز و سبز با هم می‌گذرند و آبی می‌ماند.

دلیل ایمنیِ تابلوی STOP هم مهم است: این تابلو فقط «حق تقدم بده» نمی‌گوید، «توقف کامل کن» می‌گوید. راننده‌ای که در تقاطعِ با دید محدود بدون توقف کامل جلو می‌آید، سرعت خودروی راه اصلی را اشتباه تخمین می‌زند و همان برخورد جانبی کلاسیک رخ می‌دهد که در آن سرنشین از پهلو ضربه می‌خورد.

تلهٔ آزمون اینجاست که راهنمای چپ خودروی آبی روشن است و ذهن را به سمت «پس بگذار او زودتر بپیچد» می‌برد. راهنما هیچ حق تقدمی نمی‌سازد؛ اعلام قصد است، نه مجوز.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• آبی، سپس قرمز هم‌زمان با سبز. — این گزینه آبی را اول می‌فرستد، در حالی که آبی پشت تابلوی STOP است و تا خالی‌نشدن راه اصلی حق حرکت ندارد؛ تابلوی STOP سخت‌گیرانه‌ترین تابلوی حق تقدم است، نه ملایم‌ترین.
• قرمز، آبی، سبز. — ترتیب پشت‌سرهمِ قرمز، آبی، سبز فرض می‌کند قرمز و سبز با هم تداخل دارند؛ اما هر دو روی راه اصلی و روبه‌روی هم مستقیم می‌روند. ضمناً آبی در هیچ حالتی نمی‌تواند پیش از سبز عبور کند.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»