جاده‌ای که خطوط تردد جهت‌های مخالف آن با دو خط ممتد از هم جدا شده‌اند چند خط تردد دارد؟

توضیح

چهار خط یا بیشتر.

خط‌کشی دو خط ممتد موازی که در تصویر می‌بینی، جداکنندهٔ جریان‌های مخالف روی راه‌هایی است که چهار خط عبور یا بیشتر دارند. به بیان دیگر، همین که چنین خط‌کشی‌ای را روی سواره‌رو دیدی، بدون شمردن خطوط می‌فهمی دست‌کم دو خط در هر جهت وجود دارد.

منطق ایمنی این انتخاب سرعت و حجم است. در راه عریض با چهار خط یا بیشتر، سرعت‌ها بالاتر و اختلاف سرعت بین خطوط بیشتر است؛ اگر جداسازی جریان‌ها با یک خط ساده انجام شود، هر انحراف کوچک به معنی برخورد رخ‌به‌رخ در سرعت بالاست. دو خط ممتد علاوه بر ممنوعیت قانونی، یک نوار عریض‌تر و پیداتر می‌سازد که خطا در تشخیص را کم می‌کند.

حکم عملی برای راننده مهم‌تر از عدد خطوط است: عبور از دو خط ممتد و اشغال بخشی از آن در همهٔ حالت‌ها ممنوع است؛ نه برای سبقت، نه برای دور زدن و نه برای گردش به چپ. اگر می‌خواهی به سمت چپ بروی، باید تا اولین تقاطع یا محل مجازی که خط‌کشی در آن قطع شده جلو بروی.

تلهٔ آزمون گزینه‌های «دو» و «سه» خط هستند؛ در آن راه‌ها معمولاً یک خط ممتد یا خط‌چین به کار می‌رود، نه دو خط ممتد.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• دو خط. — در راه دوخطه معمولاً یک خط ممتد یا خط‌چین برای جداسازی کافی است؛ دو خط ممتد برای این عرض تعریف نشده است.
• دو یا سه خط. — «دو یا سه» ترکیبی از دو حدس نزدیک است و همان اشتباه را با ظاهر محتاطانه تکرار می‌کند.
• سه خط. — در راه سه‌خطه، خط وسط باید در دسترس هر دو جهت بماند؛ دو خط ممتد دقیقاً همین امکان را از بین می‌برد.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»