این خط‌کشی نشان می‌دهد:

توضیح

حداکثر سرعت مجاز در همان قطعهٔ جاده.

عدد ۵۰ که در تصویر داخل یک بیضی سفید روی آسفالت نقاشی شده، خط‌کشیِ تکرارکنندهٔ تابلوی محدودیت سرعت است. یعنی همان محدودیتی که تابلوی کنار راه اعلام کرده، روی سطح سواره‌رو هم نوشته می‌شود تا از دید راننده پنهان نماند. رعایت آن اجباری است و تخطی از آن همان حکم عبور از محدودیت سرعت را دارد.

دلیل ایمنی این تکرار، جایی است که این عدد اجرا می‌شود: در تصویر، ورودی یک آبادی با ساختمان‌های چسبیده به راه و پیچ کور در پیشِ رو دیده می‌شود. در چنین نقاطی تابلو ممکن است پشت درخت، خودروی پارک‌شده یا کامیون جلویی بماند، در حالی که سطح راه همیشه جلوی چشم راننده است. نوشتن عدد روی آسفالت باعث می‌شود سرعت پیش از ورود به بخش پرخطر واقعاً پایین بیاید، نه چند ده متر بعد از آن.

نکتهٔ آزمونی: عددِ روی سطح راه همیشه «حداکثر مجاز» است، نه پیشنهاد. سرعت توصیه‌شده با تابلوی آبی اعلام می‌شود و رعایتش الزامی نیست؛ اما این عدد سفید روی آسفالت حدی است که عبور از آن تخلف است.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• شماره مسیر یا جاده. — شمارهٔ مسیر یا جاده روی تابلوهای اطلاعاتی درج می‌شود و هیچ‌گاه به این شکل روی سطح سواره‌رو نوشته نمی‌شود.
• سرعت توصیه‌شده. — سرعت توصیه‌شده با تابلوی آبی‌رنگ اعلام می‌شود و الزام‌آور نیست؛ عدد داخل بیضی روی آسفالت حداکثر سرعت مجاز و الزامی است.