طبق قانون ج.ا.، تنظیم‌کننده تردد عبارت است از:

توضیح

شخصی که اختیار قانونی تنظیم تردد را دارد و آن را به روش مقرر در قانون انجام می‌دهد.

تعریف دو شرط توأمان دارد و هیچ‌کدام به‌تنهایی کافی نیست: اختیار قانونی، و اجرای تنظیم به همان شکل و با همان اشارات و علائمی که قانون تعیین کرده. دلیلش مستقیماً به وزن این نقش برمی‌گردد — اشارهٔ تنظیم‌کنندهٔ تردد بر چراغ راهنما و تابلو مقدم است و راننده موظف است بی‌قید از آن پیروی کند. اختیاری با این سنگینی نمی‌تواند به هر کسی که در لحظه احساس می‌کند باید کاری بکند واگذار شود.

شرط دوم به همان اندازه مهم است: اشارات باید استاندارد و از پیش‌شناخته باشند. اگر هر فرد مجازی به سلیقهٔ خودش دست تکان می‌داد، رانندگان نمی‌توانستند در چند ثانیه معنایش را بخوانند و همین ابهام تصادف می‌سازد. در ارمنستان این نقش را در عمل مأمور پلیس راهنمایی و رانندگی ایفا می‌کند و در موقعیت‌های خاص افراد مجاز دیگری در محل تعمیرات راه یا گذرگاه‌ها. اگر شخصی بدون یونیفرم و بدون اشارات استاندارد سعی کرد ترافیک را هدایت کند، شما تکلیف قانونی به اطاعت از او ندارید — تکلیف شما همان چراغ و تابلوی سر صحنه است.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• هر کاربر راه (راننده، مسافر یا عابر) که در صورت لزوم اقدام به تنظیم تردد کند — راننده، مسافر یا عابر هرچقدر هم خیرخواه باشد اختیار قانونی تنظیم تردد ندارد و اشارهٔ او برای دیگران الزام‌آور نیست.
• همه اشخاص فوق — چون کاربران عادی راه در این تعریف نمی‌گنجند، گزینهٔ «همهٔ اشخاص» هم نادرست است.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»