هنگام عبور از تقاطع، راننده موظف است حق تقدم بدهد به:

توضیح

به راننده خودروی سواری و راننده تراموای Բ (B).

لوزی زرد نشان می‌دهد تو روی راه اصلی هستی، اما تابلوی فرعی زیر آن می‌گوید راه اصلی در همین تقاطع به سمت راست می‌پیچد. یعنی شاخهٔ راست هم بخشی از راه اصلی است و تراموای Ա در سمت چپ روی راه فرعی قرار دارد. طبق قاعده، وقتی راه اصلی در تقاطع تغییر جهت می‌دهد، رانندگانی که روی راه اصلی‌اند باید میان خودشان قواعد تقاطع هم‌عرض را اجرا کنند.

خودروی سواری و تراموای Բ هر دو از شاخهٔ راست، یعنی از راه اصلی، می‌آیند. پس نسبت به تو هم‌عرض‌اند: خودرو از سمت راست تو نزدیک می‌شود و باید به آن راه بدهی، و تراموا در شرایط برابر همیشه بر وسایل نقلیه بدون ریل مقدم است. در مقابل، تراموای Ա در سمت چپ روی راه فرعی است و باید به تو راه بدهد؛ ریلی بودن هیچ امتیازی در برابر راه اصلی ایجاد نمی‌کند.

این سوال و نمونه‌های مشابهش با یک جزئیات کوچک زیر و رو می‌شوند: خمِ خط پررنگ روی تابلوی فرعی. اول با دقت ببین راه اصلی از کدام شاخه به کدام شاخه می‌رود، بعد وسایل نقلیه را به دو دستهٔ «روی راه اصلی» و «روی راه فرعی» تقسیم کن، و تنها در دستهٔ اول است که تقدم تراموا و تقدم سمت راست معنا پیدا می‌کند.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• فقط رانندگان تراموا‌ها — تراموا را به‌طور مطلق مقدم فرض می‌کند، در حالی که تراموای Ա روی راه فرعی است و باید به تو راه بدهد؛ تقدم تراموا فقط در شرایط برابری راه‌ها برقرار است.
• هیچ‌کدام — خطرناک‌ترین انتخاب؛ خودروی سواری و تراموای Բ روی راه اصلی و در سمت راست تو هستند و عبور بدون راه دادن، برخورد جانبی در دل تقاطع است.
• همه. — بیش از حد محتاط و در نتیجه نادرست است؛ تراموای Ա روی راه فرعی قرار دارد و راه دادن به آن با ترتیبی که قانون تعیین کرده جور درنمی‌آید.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»