علامتی که با چراغ راهنما برای مانور داده می‌شود، باید قطع شود:

توضیح

بلافاصله پس از پایان یافتن مانور.

چراغ راهنما یک اعلام قصد است، نه یک چراغ تزئینی. چرخهٔ درست آن سه مرحله دارد: پیش از شروع مانور آن را روشن می‌کنی تا دیگران فرصت واکنش داشته باشند، در تمام مدت مانور روشن می‌ماند، و به‌محض اینکه گردش یا تغییر خط تمام شد آن را قطع می‌کنی.

قطع نکردن راهنما پس از مانور، اطلاعات غلط به دیگران می‌دهد و همین در قواعد صراحتاً ممنوع است. سناریوی تصادفی که این بند می‌بندد را تصور کن: پس از گردش به راست، راهنما روشن مانده است. راننده‌ای که در راه فرعیِ سمت راست منتظر است، تصور می‌کند تو می‌خواهی به همان فرعی بپیچی، پس وارد سواره‌رو می‌شود — و تو مستقیم به او می‌زنی. در بزرگراه هم راهنمای فراموش‌شده باعث می‌شود خودروی پشتی برای بازکردن راه ترمز کند یا خط عوض کند.

نکتهٔ عملی: در موتورسیکلت و در گردش‌های بسیار ملایم، خودکارِ برگشت راهنما عمل نمی‌کند؛ عادت کن پس از هر مانور نگاهی به صفحهٔ نشانگرها بیندازی. تلهٔ آزمون، گزینهٔ «در حین مانور» است؛ اگر وسط گردش راهنما را خاموش کنی، دقیقاً در حساس‌ترین لحظه دیگران را بی‌اطلاع گذاشته‌ای.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• بلافاصله پیش از مانور — اگر پیش از مانور قطعش کنی، در لحظهٔ اجرای گردش هیچ‌کس از قصد تو خبر ندارد؛ راهنما باید تا پایان مانور روشن بماند.
• در حین مانور — قطع کردن راهنما در حین مانور، اطلاع‌رسانی را نیمه‌کاره رها می‌کند؛ در همان لحظه است که رانندگان اطراف بیشترین نیاز را به آن دارند.

مبنای قانونی: قواعد راهنمایی و رانندگی جمهوری ارمنستان