در این وضعیت باید حق تقدم بدهید به:

توضیح

همهٔ رانندگان.

جایی که ایستاده‌ای تقاطع نیست: از یک محوطهٔ مجاور — حیاط ساختمان و محوطهٔ کنار مغازه — داری وارد سواره‌رو می‌شوی و راهنمای چپ هم زده‌ای. خروج از محوطهٔ مجاور، حیاط، پارکینگ یا پمپ بنزین هیچ‌گاه حق تقدم ایجاد نمی‌کند؛ در این حالت باید به همهٔ وسایل نقلیه‌ای که در سواره‌رو حرکت می‌کنند و همچنین به عابران پیاده‌ای که از مسیرت رد می‌شوند راه بدهی، بدون استثنا.

دلیل ایمنی روشن است: خودرویی که از حیاط بیرون می‌آید معمولاً دید محدودی دارد — دیوار، پرچین، خودروهای پارک‌شده — و با سرعت کم وارد جریانی می‌شود که سرعتش چند برابر اوست. اگر به چنین خودرویی حق تقدم داده می‌شد، هر ورودی حیاط به یک تقاطع کنترل‌نشده تبدیل می‌شد. گردش به چپ وضع را بدتر می‌کند، چون باید هر دو جهت سواره‌رو را قطع کنی: هم مسیر کامیون آبی که از سمت چپ می‌آید، هم مسیر خودروهای سمت راست.

تلهٔ رایج این است که راننده ناخودآگاه سراغ قاعدهٔ دست راست می‌رود و با خود می‌گوید «کامیون از سمت چپ می‌آید، پس من مقدمم». قاعدهٔ دست راست فقط در تقاطع راه‌های هم‌ارزش معنا دارد و اینجا اصلاً تقاطعی وجود ندارد. پیش از حرکت تا لبهٔ سواره‌رو جلو بیا، توقف کن و هر دو جهت را جداگانه کنترل کن.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• فقط راننده کامیون. — کامیون نزدیک‌ترین و بزرگ‌ترین وسیله در تصویر است، ولی تنها وسیله نیست؛ محدود کردن حق تقدم به او یعنی نادیده گرفتن خودروهای سمت راست و عابران پیاده.
• فقط راننده خودروی سواری. — خودروی سواری سمت راست هم باید بدون مزاحمت عبور کند، اما تنها او نیست؛ هنگام خروج از محوطهٔ مجاور به همه باید راه بدهی.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»