بهره‌برداری از اتوبوس ممنوع است، اگر:

توضیح

در هر دو حالت؛ اتوبوس باید دو کپسول آتش‌نشانی داشته باشد و تابلوی «توقف اضطراری» هم الزامی است.

برای اتوبوس، حداقل تعداد کپسول آتش‌نشانی دو عدد است؛ پس داشتن تنها یک کپسول کمبود به شمار می‌آید و بهره‌برداری را ممنوع می‌کند. منطق عدد دو، دسترسی است: یک کپسول باید نزدیک راننده و دیگری در اتاق مسافر باشد، چون حریق ممکن است در محفظهٔ موتور یا داخل اتاق شروع شود و کپسولی که پشت شعله جا مانده عملاً وجود ندارد. به این را هم اضافه کن که یک کپسول می‌تواند خالی یا معیوب باشد و در آتش‌سوزی فرصتی برای امتحان دوباره نیست.

تابلوی «توقف اضطراری» هم تجهیز اجباری مستقلی است. کارکردش در لحظه‌ای است که اتوبوس به دلیل نقص فنی یا تصادف روی سواره‌رو متوقف مانده: تابلو در فاصلهٔ مناسب پشت وسیله قرار می‌گیرد تا رانندهٔ در حال نزدیک شدن، به‌ویژه در شب، پیچ یا سربالایی، پیش از دیدن خودِ اتوبوس مانع را ببیند و بتواند به‌موقع کم کند. بدون آن، یک اتوبوس متوقف در جادهٔ برون‌شهری به مانعی تبدیل می‌شود که در تاریکی خیلی دیر دیده می‌شود.

فهرست تجهیزات اجباری اتوبوس را یک‌جا حفظ کن: دو کپسول آتش‌نشانی، دو مانع چرخ، جعبهٔ کمک‌های اولیه و تابلوی توقف اضطراری. هر کمبودی در این فهرست، به‌تنهایی مبنای ممنوعیت است.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• فقط یک کپسول آتش‌نشانی وجود داشته باشد — یک کپسول آتش‌نشانی واقعاً زیر حد لازم است، اما انتخاب تنهای آن، نبودِ تابلوی توقف اضطراری را نادیده می‌گذارد.
• تابلوی «توقف اضطراری» نباشد — نبودِ تابلوی «توقف اضطراری» هم مستقلاً تخلف است، ولی تنها ایراد مطرح‌شده در سوال نیست.

مبنای قانونی: قواعد راهنمایی و رانندگی جمهوری ارمنستان