این تابلو نزدیک شدن به تونلی را نشان می‌دهد که:

توضیح

تونلی که در آن روشنایی مصنوعی وجود ندارد.

مثلث قرمزرنگ با نقش دهانهٔ تونل، تابلوی هشداردهنده است و از نزدیک‌شدن به تونلی خبر می‌دهد که روشنایی مصنوعی ندارد، یا دیدِ راننده نسبت به دهانهٔ ورودی آن محدود است. در همین تصویر هم وضعیت دقیقاً همان است: جاده پس از یک قوس ملایم به دهانهٔ باریک و تاریک تونل می‌رسد و از پشت فرمان، داخل تونل مثل یک لکهٔ سیاه دیده می‌شود.

دلیل ایمنی این هشدار، سازگاری چشم با تاریکی است. چشم انسان برای عادت‌کردن به کاهش ناگهانی نور چند ثانیه وقت می‌خواهد و در این چند ثانیه عملاً کور است. با سرعت ۹۰ کیلومتر بر ساعت، هر ثانیه ۲۵ متر جاده را ندیده رد می‌کنی؛ اگر خودرویی داخل تونل خراب شده یا آهسته حرکت کند، برخورد از پشت تقریباً حتمی است. تابلو دقیقاً برای همین گذاشته شده تا پیش از رسیدن به دهانه سرعت را کم کنی، چراغ‌های جلو را روشن کنی، فاصلهٔ طولی را بیشتر کنی و عینک آفتابی را برداری. خروج از تونل هم مشکل معکوس دارد: نور شدید ناگهانی.

نکتهٔ حفظ‌کردنی: موضوع این تابلو «نور» است، نه وضعیت سطح راه. تابلوهای هشداردهنده دربارهٔ نبودن خط‌کشی هشدار نمی‌دهند؛ خط‌کشی نداشتنِ راه با خودِ نبودِ خط‌کشی به راننده اعلام می‌شود، نه با تابلو.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• در آن خط‌کشی وجود ندارد. — نبودن خط‌کشی موضوعی است که راننده مستقیماً روی سطح راه می‌بیند و هیچ تابلوی هشداردهنده‌ای برای آن تعریف نشده؛ این گزینه فقط چون «چیزی که در تونل وجود ندارد» به‌نظر می‌رسد وسوسه‌کننده است.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»