در این تصویر چند تقاطع وجود دارد؟

توضیح

یک تقاطع.

در تصویر یک راه با نوار میانی سبز — همان نوار جداکنندهٔ چمنی که در بازوی چپ و بازوی راست دیده می‌شود — راه ما را قطع کرده است. وجود نوار جداکننده، سواره‌رو را به دو بخش تقسیم می‌کند، اما تعداد تقاطع‌ها را دو برابر نمی‌کند: تمام محوطه‌ای که دو راه در آن به هم می‌رسند، از نظر قانون یک تقاطع است.

تفاوت مهم اینجاست: «تقاطع» یک مفهوم است و «محل تقاطع سواره‌روها» مفهومی دیگر. این تقاطعِ واحد دو محل تقاطع سواره‌رو دارد، چون سواره‌روی راه متقاطع با نوار سبز به دو قسمت تقسیم شده است. همین دو اصطلاح در آزمون کنار هم پرسیده می‌شوند تا ببینند تفکیکشان را می‌دانی یا نه.

نتیجهٔ عملی مهم است، نه صرفاً شمردن: چون کل محوطه یک تقاطع است، حق تقدم یک بار برای همین یک تقاطع تعیین می‌شود و تو نمی‌توانی وسط راه، در فاصلهٔ میان دو سواره‌رو، خودت را «بیرون از تقاطع» فرض کنی. ممنوعیت‌هایی مثل توقف و پارک در تقاطع، دنده عقب و سبقت هم به همین یک محوطهٔ واحد اطلاق می‌شود.

تلهٔ آزمون: شمردن محل‌های تقاطع سواره‌رو به‌جای شمردن تقاطع‌ها. اول از خودت بپرس سوال کدام‌یک را خواسته است.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• دو — «دو» پاسخ سوال دیگری است: تعداد محل تقاطع سواره‌روها. نوار جداکننده سواره‌رو را دو تکه می‌کند، اما تقاطع را دو تا نمی‌کند.
• چهار — «چهار» از شمردن گوشه‌ها یا بازوهای راه می‌آید؛ تعداد بازوهای منتهی به تقاطع هیچ ربطی به تعداد تقاطع‌ها ندارد.