باید حق تقدم داده شود به:

توضیح

به هیچ‌کدام؛ تو روی راه اصلی هستی و بقیه باید راه بدهند.

لوزی زرد در سمت راست یعنی راه اصلی، و تابلوی کمکیِ زیر آن شکل تقاطع را می‌کشد: خط ضخیم از پایین بالا می‌آید و به چپ می‌پیچد، و یک خط نازکِ مورب به سمت بالا و راست جدا می‌شود. پس راه اصلی از مسیر تو به سمت چپ ادامه دارد و آن راهِ موربی که اتوبوس سبز روی آن است، فرعی است.

با گردش به چپ روی راه اصلی می‌مانی. راننده اتوبوس از راه فرعی می‌آید و موظف است به تو راه بدهد. خودروی نقره‌ایِ سمت چپ هم روی راه اصلی است، اما در سمت چپ تو قرار دارد؛ وقتی راه اصلی تغییر جهت می‌دهد، رانندگان آن نسبت به یکدیگر قواعد تقاطع هم‌عرض را اجرا می‌کنند و در آن قواعد حق تقدم با سمت راست است. پس هیچ‌یک از این دو مقدم بر تو نیستند.

نکتهٔ ایمنی: پیچ راه اصلی جایی است که رانندگان بیشترین اشتباه را می‌کنند، چون شکل ظاهریِ تقاطع با اولویت واقعی نمی‌خواند و هر کس تصور می‌کند «مستقیم‌رو» است. عادت کن هر جا لوزی زرد دیدی، بلافاصله دنبال تابلوی کمکیِ زیر آن بگردی؛ بدون آن، «راه اصلی بودن» به‌تنهایی تکلیفت را روشن نمی‌کند. در آزمون، حضور اتوبوس در کادر معمولاً فقط برای منحرف‌کردن توجه است.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• راننده اتوبوس. — اتوبوس درشت و در حال نزدیک‌شدن است، اما از راهِ موربِ فرعی می‌آید؛ خط نازک روی تابلوی کمکی دقیقاً همین را می‌گوید.
• هر دو راننده. — «هر دو راننده» یعنی هم اتوبوسِ راه فرعی و هم خودروی سمت چپ را مقدم بدانی؛ اولی فرعی است و دومی در سمت چپ تو قرار دارد، پس هیچ‌کدام حق تقدم ندارند.