وسایل نقلیه با این ترتیب از تقاطع عبور خواهند کرد:

توضیح

اتوبوس، بعد کامیون و در آخر خودرو.

روی پایهٔ سمت راست فقط تابلوی مثلثی «رعایت حق تقدم» نصب شده و هیچ تابلوی کمکیِ جهت راه اصلی زیر آن نیست. معنایش این است که راه اصلی بدون تغییر جهت از تقاطع رد می‌شود: خیابانی که مینی‌بوس زرد در آن حرکت می‌کند اصلی است، و خیابان عمود بر آن — یعنی راهی که خودروی قرمز و کامیون در دو سر آن هستند — فرعی است. پس مینی‌بوس اول عبور می‌کند.

بعد از آن، خودروی قرمز و کامیون می‌مانند که روبه‌روی هم و روی یک راه فرعی هستند. اینجا قاعدهٔ دست راست کاربرد ندارد، چون هیچ‌کدام از پهلو نمی‌آید. قاعدهٔ حاکم این است: راننده‌ای که به چپ می‌پیچد باید به وسایل روبه‌رو که مستقیم می‌روند یا به راست می‌پیچند حق تقدم بدهد. خودروی قرمز به چپ می‌پیچد و کامیون به راست، پس کامیون دوم و خودرو سوم است.

دلیل ایمنی این قاعده مهم است: گردش به چپ یعنی قطع کردن کل مسیر جریان مقابل و ماندن طولانی در وسط تقاطع، در حالی که گردش به راست فقط لبهٔ راه را دنبال می‌کند. بار انتظار روی کسی گذاشته می‌شود که مسیرش خطرناک‌تر است. تلهٔ آزمون هم اندازهٔ کامیون است؛ اما اینجا شکل حرکت تعیین‌کننده است نه ابعاد.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• خودروی سواری، اتوبوس، کامیون. — خودرو را اول گذاشته است؛ خودروی قرمز روی راه فرعی است و ضمناً به چپ می‌پیچد، یعنی دو بار باید حق تقدم بدهد. در هیچ حالتی اول نیست.
• اتوبوس، خودرو، کامیون. — خودرو را جلوی کامیون گذاشته است؛ اما میان این دو، وسیله‌ای که به چپ می‌پیچد به وسیلهٔ روبه‌روی خود راه می‌دهد، پس کامیون جلوتر است.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»