گردش به چپ مجاز است:

توضیح

از هر دو مسیر.

برای گردش به چپ، قانون شکل حرکت را داخل تقاطع تعیین نمی‌کند. سه الزام وجود دارد و هر سه بیرون از قوس‌اند: پیش از تقاطع باید در چپ‌ترین موقعیتِ جهت خودت قرار بگیری؛ هنگام خروج از تقاطع نباید در سمت ترافیک مقابلِ راهی که وارد آن می‌شوی قرار بگیری؛ و باید به وسایل نقلیهٔ روبه‌رو و عابران پیاده حق تقدم بدهی. تا وقتی این سه رعایت شوند، قوس تند یا باز فرقی نمی‌کند.

حالا تصویر را بخوان. راهی که به آن می‌پیچی در همان نیمهٔ مورد نظر بیش از یک خط عبور دارد؛ خط‌کشی منقطعِ داخل آن نیمه در تصویر پیداست. هر دو مسیر Ա و Բ در همان نیمه — یعنی سمت درستِ حرکت پس از گردش — تمام می‌شوند. پس هیچ‌کدام قاعدهٔ خروج را نقض نمی‌کند و هر دو قانونی‌اند.

دلیل این انعطاف هم فنی است: عرض تقاطع‌ها، شعاع جدول‌ها و طول وسایل نقلیه با هم فرق دارد؛ اگر قانون یک قوس ثابت را تحمیل می‌کرد، رانندهٔ کامیون عملاً نمی‌توانست بپیچد. آنچه واقعاً تصادف می‌سازد نقطهٔ خروج است، نه شکل قوس.

تلهٔ آزمون این است که قاعدهٔ گردش به راست — «تا حد ممکن نزدیک به لبهٔ راست» — را به گردش به چپ هم تعمیم می‌دهند و مسیر تنگ‌تر را «درست‌تر» می‌بینند. چنین الزامی برای چپ‌گرد وجود ندارد.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• فقط از مسیر Ա (A) — مسیر Ա درست است اما انحصاری نیست؛ هیچ حکمی مسیر Բ را نبسته چون آن هم در سمت صحیح خارج می‌شود.
• فقط از مسیر Բ (B) — مسیر Բ هم مانند Ա قانونی است؛ محدود کردن پاسخ به یکی از آن‌ها، الزامی می‌سازد که در قانون وجود ندارد.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»