هنگام یدک‌کشی، وسیله نقلیه یدک‌شونده باید داشته باشد:

توضیح

چراغ‌های خطر (فلاشر) وسیلهٔ یدک‌شونده باید روشن باشد.

وسیلهٔ نقلیهٔ یدک‌شونده باید چراغ‌های خطر — یعنی هر چهار راهنما با هم — را روشن نگه دارد. اگر این چراغ‌ها خراب باشند یا برق خودرو قطع باشد، باید مثلث خطر به عقب آن نصب شود؛ یعنی الزامِ هشدار در هر حالتی برقرار می‌ماند و فقط شکل اجرایش عوض می‌شود.

دلیلش رفتار غیرعادی خودروی یدک‌شونده است: موتورش خاموش است، کندتر از جریان ترافیک حرکت می‌کند، ممکن است هنگام ترمز به چپ و راست بکشد و راننده‌اش کنترل کاملی بر مسیر ندارد. چراغ خطر تنها علامتی است که از فاصلهٔ دور و در روشنایی روز هم دیده می‌شود و به راننده‌های پشت سر می‌گوید این خودرو مستقل نیست، باید با فاصلهٔ بیشتر پشت آن ماند و توقع سرعت عادی از آن نداشت. در جاده‌های کوهستانی و تونل‌های ارمنستان که فاصلهٔ دید کوتاه است، همین چراغ احتمال برخورد از پشت را به‌روشنی کم می‌کند.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• چراغ‌های نور بالا روشن. — نور بالا هنگام حرکت پشت خودروی دیگر ممنوع است و از آینه چشم رانندهٔ کشنده را می‌زند؛ ضمن اینکه هیچ پیامی دربارهٔ یدک‌شونده‌بودن منتقل نمی‌کند.
• چراغ‌های نور پایین روشن. — نور پایین وظیفهٔ عمومی رانندگی است و خودروی کشنده هم آن را روشن دارد؛ چون علامت اختصاصی نیست، رانندهٔ پشت سر متوجه وضعیت غیرعادی این خودرو نمی‌شود.