چگونه بفهمیم فرد بیهوش نفس می‌کشد؟

توضیح

یک دست روی پیشانی، دو انگشت زیر چانه، سر را کمی به عقب خم کن و ۱۰ ثانیه ببین، بشنو و حس کن.

این کار دو بخش دارد و هر دو لازم است. بخش اول باز کردن راه هوایی است: زبان به فک متصل است، پس وقتی با دو انگشت چانه را بالا می‌آوری و با دست دیگر پیشانی را به عقب می‌بری، ریشهٔ زبان از پشت حلق کنار می‌رود. تا این کار انجام نشود، ارزیابی تو بی‌اعتبار است؛ ممکن است مصدومی که می‌تواند نفس بکشد، فقط به‌دلیل انسداد زبان بدون تنفس به نظر برسد.

بخش دوم ارزیابی است و باید دقیقاً ۱۰ ثانیه طول بکشد: حرکت قفسهٔ سینه را ببین، صدای تنفس را بشنو و جریان هوای بازدم را روی گونه‌ات حس کن. هر سه با هم، چون هیچ‌کدام به‌تنهایی قابل اعتماد نیستند.

دلیل ایمنیِ عدد ۱۰ ثانیه را حتماً بدان: در دقیقه‌های اول پس از ایست قلبی، مصدوم ممکن است نفس‌های بریده و پرصدا بکشد. این تنفس مؤثر نیست، اما در یک نگاه کوتاه شبیه تنفس طبیعی دیده می‌شود. اگر در ۱۰ ثانیه کمتر از دو تنفس طبیعی دیدی، مصدوم را بدون تنفس در نظر بگیر و احیای قلبی-ریوی را شروع کن. تردید و ارزیابی طولانی‌تر، شانس زنده ماندن را با هر ثانیه کم می‌کند.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• چانه مصدوم را بگیرید، سرش را به عقب خم کنید و ۱۰ ثانیه حرکت قفسه سینه را دنبال کنید. — گرفتن چانه بدون دست روی پیشانی، سر را کامل به عقب نمی‌برد و فقط به حرکت قفسهٔ سینه اکتفا می‌کند؛ نفس‌های بریدهٔ پس از ایست قلبی با همین روش به‌اشتباه «تنفس» تلقی می‌شوند.
• بدون خم کردن سر مصدوم، روی صورتش خم شوید و ۱۰ ثانیه تنفسش را دنبال کنید؛ سعی کنید هوای بازدم را روی گونه خود حس کنید و حرکت قفسه سینه را زیر نظر بگیرید. — بدون خم کردن سر، زبان همچنان می‌تواند حلق را بسته نگه دارد؛ آن‌وقت نتیجهٔ ارزیابی تو دربارهٔ مصدومی است که راه هوایی‌اش هنوز باز نشده و بی‌اعتبار است.