بهره‌برداری از وسایل نقلیه ممنوع است، اگر:

توضیح

در هر دو مورد؛ هم نبود لامپ یا شیشهٔ پخش‌کننده و هم استفاده از لامپ و شیشه‌ای که با نوع چراغ نمی‌خواند.

چراغ خودرو یک لامپ ساده نیست، یک سامانهٔ نوری است: کاسهٔ بازتاب، لامپ با شکل و توان مشخص، و شیشهٔ پخش‌کننده‌ای که پرتوها را به الگوی طراحی‌شده تبدیل می‌کند. اگر یکی از این سه جزء نباشد یا با بقیه هم‌خانواده نباشد، خروجی دیگر «نور چراغ جلو» نیست.

چراغ بدون شیشهٔ پخش‌کننده نور را در همهٔ جهت‌ها می‌پاشد. نتیجه‌اش دو خسارت همزمان است: راهِ پیش روی خودت کم‌نورتر می‌شود، چون نور به‌جای رسیدن به سطح جاده در هوا پخش می‌شود؛ و رانندهٔ مقابل خیره می‌شود، چون مرز بالایی نور پایین از بین رفته است. لامپ نامتناسب هم همین اثر را دارد: رشتهٔ نورانی در کانون کاسه قرار نمی‌گیرد و مرز تاریک‌وروشن جابه‌جا می‌شود، حتی اگر چراغ از بیرون سالم به‌نظر برسد.

خطر واقعی اینجاست که راننده‌ای که خیره شده، چند ثانیه عملاً کور است و در همان چند ثانیه ده‌ها متر راه می‌رود. تصادف رخ‌به‌رخ در جادهٔ دوطرفه و زیر گرفتن عابر پیاده در حاشیهٔ راه، پیامدهای شناخته‌شدهٔ همین نقص‌اند.

نکتهٔ آزمونی: تغییر نوع لامپ یک «ارتقا» نیست، نقصی است که در فهرست ممنوعیت بهره‌برداری آمده؛ معیار، تطابق با نوع چراغِ پیش‌بینی‌شده در ساختار خودروست.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• روی چراغ‌ها لامپ یا شیشه پخش‌کننده نور نباشد — نبود لامپ یا شیشهٔ پخش‌کننده روشن‌ترین حالت نقص است و به همین دلیل انتخاب می‌شود، ولی حالت دوم را که کمتر آشکار است کنار می‌گذارد.
• از شیشه پخش‌کننده یا لامپ‌هایی استفاده شود که با نوع چراغ مطابقت ندارند — لامپ یا شیشهٔ نامتناسب هم به‌تنهایی بهره‌برداری را ممنوع می‌کند؛ پس این گزینه هم فقط نیمی از پاسخ است.

مبنای قانونی: قواعد راهنمایی و رانندگی جمهوری ارمنستان