این خط‌کشی نشان می‌دهد:

توضیح

نزدیک شدن به پایان محدوده؛ خط عبوری که در آن حرکت می‌کنی جلوتر تمام می‌شود.

چیزی که در تصویر روی آسفالت کشیده شده یک پیکان خمیده است که از داخل خط عبور تو شروع می‌شود و به سمت خط کناری منحرف می‌شود. این پیکان هشدار می‌دهد که سواره‌روِ پیشِ رو باریک می‌شود و خط عبور تو به پایان می‌رسد؛ پس باید پیش از رسیدن به آن نقطه، آرام و با راهنما به خط مجاور بروی. خط ممتد سمت چپ، مرز سواره‌رو را نشان می‌دهد و خط منقطع سمت راست همان خطی است که باید به آن منتقل شوی.

دلیل ایمنی، تبدیل یک تغییر خطِ برنامه‌ریزی‌شده به یک تغییر خطِ اضطراری است. اگر این پیکان نبود، راننده تازه در آخرین متر متوجه بسته شدن خط می‌شد و با فرمان ناگهانی وارد خط بغل می‌شد — همان الگویی که تصادف پهلوبه‌پهلو و انحراف به شانه را می‌سازد. پیکان به تو فرصت می‌دهد آینه را ببینی، سرعت را تنظیم کنی و بدون فشار وارد جریان شوی.

نکتهٔ کلیدی: حق تقدم با کسی است که از قبل در خط مقصد حرکت می‌کند. این پیکان به تو اجازهٔ ورود می‌دهد، اما اولویت نمی‌دهد؛ اگر خط بغل پر است باید سرعت را کم کنی و منتظر فاصلهٔ مناسب بمانی.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• حق تقدم در تغییر خط. — خط‌کشی هیچ‌گاه در تغییر خط به تو حق تقدم نمی‌دهد؛ هنگام تغییر خط همیشه باید به وسایل نقلیه‌ای که در خط مقصد در حال حرکت‌اند راه بدهی.
• نزدیک شدن به قطعه پیچ‌دار جاده. — پیچ خطرناک با تابلوی هشداری اعلام می‌شود، نه با پیکان روی سطح راه؛ خمیدگیِ خودِ پیکان را با خمیدگی جاده اشتباه نگیر.