کدام‌یک از خط‌کشی‌های زیر بخشی از تقاطع را نشان می‌دهد که ورود به آن در صورت وجود راه‌بندان در جهت حرکت — که راننده را مجبور به توقف می‌کند — ممنوع است؟

توضیح

خط‌کشی شمارهٔ ۳؛ همان شبکهٔ زردِ چهارخانه.

خط‌کشی شمارهٔ ۳ شبکهٔ زردِ چهارخانه‌ای است که کف تقاطع کشیده می‌شود و معنایش یک چیز بیشتر نیست: تا وقتی مطمئن نیستی می‌توانی این محدوده را کامل ترک کنی، وارد آن نشو. اگر جلوتر در جهت حرکت تو راه‌بندان شکل گرفته و ورودت باعث می‌شود وسط تقاطع متوقف بمانی، ورود ممنوع است — حتی اگر چراغ سبز باشد.

دلیل ایمنی و کارکردیِ این خط‌کشی، قفل‌شدن تقاطع است. خودرویی که وسط تقاطع گیر می‌کند مسیر جریان عمودی را می‌بندد؛ آن جریان هم در تقاطع بعدی گیر می‌کند و در چند دقیقه یک شبکهٔ خیابانی کاملاً قفل می‌شود. مهم‌تر از ترافیک، مسیر آمبولانس و آتش‌نشانی بسته می‌شود و رانندگانی که پشت خودروی گیرکرده مانده‌اند دست به مانورهای عصبی و پرخطر می‌زنند. شبکهٔ زرد این محدوده را به‌صورت بصری «ممنوعهٔ توقف» می‌کند تا بهانه‌ای برای ورود کورکورانه نماند.

نکتهٔ حفظ‌کردنی: رنگ زرد و الگوی چهارخانه را با هم به خاطر بسپار. چراغ سبز به تو اجازهٔ عبور می‌دهد، نه اجازهٔ ورود به تقاطعِ پُر. تصمیم نهایی با توست: اگر فضای خروج نداری، پشت خط بمان.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• 1 — نوارهای موازی زرد، خط‌کشی گذرگاه عابر پیاده است؛ محل عبور عابر را مشخص می‌کند و ربطی به ورود به تقاطع هنگام راه‌بندان ندارد.
• 2 — الگوی جناغی، جزیرهٔ هدایت را نشان می‌دهد؛ محلی که جریان‌های ترافیک از هم جدا می‌شوند یا به هم می‌پیوندند و ورود وسیله نقلیه به آن به‌طور کلی ممنوع است، نه فقط در زمان راه‌بندان.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»