خودروها با این ترتیب از تقاطع عبور خواهند کرد:

توضیح

قرمز، آبی، سبز.

تابلوی لوزی زرد سمت چپ نشان می‌دهد راه افقی — همان راهی که خودروی قرمز و خودروی آبی روی آن حرکت می‌کنند — راه اصلی است، و مثلث قرمز واژگون سمت راست به خودروی سبز می‌گوید باید حق تقدم بدهد. پس خودروی سبز در هر حالت آخرین است و تا خالی‌شدن راه اصلی حق ورود ندارد.

میان دو خودروی راه اصلی، خودروی قرمز مستقیم می‌رود و خودروی آبی با راهنمای چپ در حال گردش به چپ است. راننده‌ای که به چپ می‌پیچد باید به وسایل نقلیه‌ای که از روبه‌رو مستقیم می‌آیند حق تقدم بدهد؛ بنابراین ترتیب می‌شود قرمز، آبی، سبز. دلیل ایمنی این قاعده روشن است: خودروی گردنده است که جریان مقابل را قطع می‌کند، پس بار تصمیم و بار دید روی دوش اوست، نه روی دوش کسی که فقط مسیر مستقیم خودش را ادامه می‌دهد.

نکتهٔ حفظ‌کردنی: بودن روی راه اصلی به تو اجازهٔ گردش بی‌ملاحظه نمی‌دهد. تابلوی راه اصلی فقط تو را از خودروهای راه فرعی جلو می‌اندازد؛ در برابر جریان مقابلِ همان راه اصلی هنوز موظف به راه‌دادن هستی. خودروی سبز هم پیش از حرکت باید هر دو جهت راه اصلی را کنترل کند، نه فقط یکی از آن‌ها را.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• آبی، سبز، قرمز. — «آبی، سبز، قرمز» خودروی گردنده را جلوی جریان مستقیم می‌گذارد؛ آبی باید به قرمزِ روبه‌رو راه بدهد و خودروی سبز هم با تابلوی «رعایت حق تقدم» نمی‌تواند دومین باشد.
• سبز، قرمز، آبی. — «سبز، قرمز، آبی» خودرویی را اول می‌فرستد که مثلث قرمز واژگون جلویش نصب شده؛ خودروی سبز فقط پس از عبور هر دو خودروی راه اصلی می‌تواند وارد شود.