خونریزی خطرناک‌ترین حالت محسوب می‌شود اگر:

توضیح

وقتی خون با فشار و ضرباندار از زخم بیرون می‌زند؛ یعنی خونریزی شریانی.

قاعده: خونریزی را با سرعت از دست رفتن خون می‌سنجند، نه با اندازهٔ زخم. خونی که با فشار و هم‌زمان با ضربان قلب از زخم بیرون می‌زند، از یک شریان می‌آید و خطرناک‌ترین حالت است؛ چنین مصدومی به فشار فوریِ شریان بالای محل زخم، پانسمان فشاری و در صورت لزوم تورنیکه (شریان‌بند) بالای زخم نیاز دارد و اتلاف وقت در آن مستقیماً به مرگ می‌انجامد.

دلیل فنی: فشار داخل شریان چند برابر فشار ورید است. همین فشار بالا هم حجم خونِ خارج‌شده در هر دقیقه را زیاد می‌کند و هم مانع می‌شود لختهٔ پایدار روی محل پارگی بنشیند؛ لختهٔ تازه با هر ضربان شسته می‌شود. از دست رفتن حدود یک‌سوم حجم خون بدن در چند دقیقه به شوک و ایست قلبی منجر می‌شود، در حالی که خونریزی وریدی معمولاً با فشار مستقیم و پانسمان کنترل می‌شود. رنگ روشن خون هم نشانهٔ اکسیژن‌دار بودن و منشأ شریانی آن است.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• خون ظرف ۱۰ دقیقه لخته شود. — لخته‌شدن خون ظرف ۱۰ دقیقه نشانهٔ کارکرد طبیعی سامانهٔ انعقاد است و خطر را کم می‌کند، نه زیاد.
• خون قرمز تیره باشد. — خون قرمز تیره خون وریدی است؛ فشار کمتری دارد و معمولاً با پانسمان فشاری روی خودِ زخم مهار می‌شود.
• خون به‌طور پیوسته از زخم جاری باشد. — جریان پیوسته و یکنواخت بدون ضربان هم الگوی خونریزی وریدی است؛ خطرناک هست، اما به‌اندازهٔ جهش ضرباندار شریانی سریع نیست.