آیا دادن دارو به مصدوم حین کمک‌های اولیه مجاز است؟

توضیح

ممنوع است.

کمک اولیه اقدامی غیرپزشکی است که فرد آموزش‌دیدهٔ عادی در صحنه انجام می‌دهد؛ دادن دارو اقدامی درمانی است و از حدود کمک اولیه بیرون. به همین دلیل قاعده مطلق نوشته شده است: در کمک‌های اولیه دارو نده.

دلیل‌های ایمنی روشن‌اند. تو نمی‌دانی مصدوم به چه چیزی حساسیت دارد، چه داروی دیگری مصرف کرده و چه بیماری زمینه‌ای دارد؛ تداخل دارویی یا شوک آنافیلاکسی می‌تواند وضعیت را از آنچه هست بدتر کند. مسکّن‌ها هم درد را می‌پوشانند و همان درد، مهم‌ترین سرنخ پزشک برای تشخیص محل آسیب داخلی است. مهم‌تر از همه، دارویی که به مصدوم دچار کاهش هوشیاری، آسیب شکم یا تهوع خورانده شود می‌تواند وارد راه هوایی شود یا بیهوشی و جراحی فوری را خطرناک کند.

آنچه واقعاً از تو خواسته شده جای دارو را می‌گیرد: ایمن‌سازی صحنه، کنترل خونریزی، حفظ راه هوایی، وضعیت مناسب بدن، گرم نگه داشتن و تماس فوری با اورژانس. اطلاعاتی هم که از صحنه و از خودِ مصدوم می‌گیری برای تیم پزشکی ارزش دارد.

تلهٔ آزمون، گزینهٔ «در صورت ضرورت شدید مجاز است» است؛ منطقی به نظر می‌رسد، اما دقیقاً همان راه فراری است که قاعده برای بستنش نوشته شده. تشخیص «ضرورت شدید» خودش کار پزشک است.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• مجاز است — دادن دارو بدون اطلاع از حساسیت‌ها، بیماری زمینه‌ای و داروهای مصرفی مصدوم، و بدون آموزش پزشکی، می‌تواند وضعیت را بدتر کند؛ چنین اجازه‌ای در کمک‌های اولیه وجود ندارد.
• در صورت ضرورت شدید مجاز است. — «ضرورت شدید» معیاری است که تشخیصش کار پزشک است، نه کمک‌دهنده؛ این گزینه فقط ظاهر منطقی دارد و همان استثنایی است که قاعده برای بستنش نوشته شده.