دومین وسیله‌ای که از تقاطع عبور می‌کند:

توضیح

خودروی آبی.

تقاطع بدون تابلو و بدون چراغ است، پس هر سه راه هم‌ارزند و فقط قاعدهٔ دست راست کار می‌کند: به وسیله نقلیه‌ای که از سمت راست تو می‌آید راه بده.

از خودرویی شروع کن که سمت راستش خالی است. خودروی سبز که از سمت راست تصویر وارد می‌شود، در سمت راست خود هیچ وسیله‌ای ندارد و اولین نفر است. خودروی آبی، سبز را در سمت راست خود دارد و باید به او راه بدهد؛ اما خودش در سمت راست وانت قرمز قرار گرفته، پس وانت قرمز باید پشت او بماند. زنجیره می‌شود سبز، آبی، قرمز و دومین وسیله خودروی آبی است. هر سه راننده راهنمای چپ زده‌اند. این جزئیات صحنه را پیچیده نشان می‌دهد اما ترتیب را تغییر نمی‌دهد: دو خودرویی که روبه‌روی هم‌اند و هر دو به چپ می‌پیچند مسیر یکدیگر را قطع نمی‌کنند، پس معیار همچنان دست راست باقی می‌ماند.

دلیل ایمنی: بیشتر تقاطع‌های کوچک شهری تابلو ندارند و اگر هر راننده به تشخیص خودش عمل کند، برخورد جلو به پهلو رخ می‌دهد که ضربه‌گیر تقریباً ندارد. قاعدهٔ دست راست یک قرارداد ساده و یکسان برای همه است تا هر راننده بتواند رفتار دیگری را پیش‌بینی کند. تله: دنبال بزرگ‌ترین وسیله یا نزدیک‌ترین خودرو به مرکز تقاطع نگرد؛ فقط بپرس در سمت راستِ هرکس چه خبر است.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• خودروی سبز. — سبز نفر اول است نه دوم؛ سمت راست او خالی است و کسی جلودارش نیست.
• خودروی قرمز. — قرمز نفر آخر است؛ خودروی آبی از سمت راست او می‌آید و باید منتظر بماند.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»