هنگام عبور مستقیم از تقاطع در شرایط چراغ زرد چشمک‌زن، موظفیم:

توضیح

باید به رانندهٔ خودروی سواری که از سمت راست می‌آید حق تقدم بدهی.

چراغ زرد چشمک‌زن یعنی چراغ راهنمایی کار نمی‌کند و تقاطع «چراغ‌دار» محسوب نمی‌شود؛ در این حالت باید تابلوهای حق تقدم را بخوانی. در تصویر تابلوی لوزی زرد «راه اصلی» نصب شده و تابلوی مکمل زیر آن نشان می‌دهد راه اصلی از مسیر تو می‌آید و در تقاطع به راست می‌پیچد.

تو مستقیم می‌روی، یعنی راه اصلی را ترک می‌کنی؛ خودروی سواری هم از بازوی راست، یعنی از همان راه اصلی، وارد تقاطع می‌شود. وقتی دو وسیله هر دو در راه اصلی باشند، برتری‌شان برابر است و ترتیب عبور با قاعدهٔ «مانع سمت راست» تعیین می‌شود. آن خودرو سمت راست توست، پس حق تقدم با اوست.

دلیل ایمنی این ترتیب: در تقاطعی که راه اصلی می‌شکند، مسیرها به شکل غیرمنتظره‌ای همدیگر را قطع می‌کنند و تنها معیار ساده و قابل‌اجرا در لحظه، همان «سمت راست» است. نکتهٔ حفظ‌کردنی: راه اصلی همیشه مستقیم نیست؛ اول تابلوی مکمل زیر لوزی زرد را بخوان و شکل راه اصلی را در ذهنت بکش.

تلهٔ آزمون، تراموای سمت چپ است. تراموا در راه فرعی قرار دارد و در تصویر هم پشتش به تقاطع است و در حال دور شدن؛ برتری وسیلهٔ ریلی فقط در شرایط برابر معنا دارد، نه وقتی تراموا در راه فرعی است.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• توقف کنیم و منتظر روشن شدن چراغ سبز اجازه‌دهنده بمانیم — چراغ زرد چشمک‌زن هرگز سبز نمی‌شود؛ این حالت یعنی تقاطع بدون چراغ اداره می‌شود و انتظار برای سبز، تقاطع را بی‌دلیل مسدود می‌کند.
• به راننده تراموا حق تقدم بدهیم — برتری تراموا فقط در شرایط برابر برقرار است؛ اینجا تراموا در راه فرعی است و باید به وسایل نقلیهٔ راه اصلی راه بدهد.