مصدوم دارای آسیب شکم را باید:

توضیح

او را بخوابان و پاهایش را از زانو خم کن.

در آسیب شکم، هر چیزی که دیوارهٔ شکم را بکشد یا سفت کند، درد را زیاد می‌کند و می‌تواند زخم یا خونریزی داخلی را بدتر کند. وقتی مصدوم به پشت بخوابد و زانوهایش خم شود، عضلات دیوارهٔ شکم شل می‌شوند، کشش روی محل آسیب کم می‌شود و درد به شکل محسوسی فروکش می‌کند. زیر زانوها می‌توان یک لباس تاشده یا کوله گذاشت تا این وضعیت پایدار بماند.

اقدامات همراه هم به همان اندازه مهم‌اند: مصدوم را گرم نگه دار، حرکتش نده، زخم را با پانسمان استریلِ شل بپوشان و به هیچ عنوان آب، غذا، سیگار یا مسکن خوراکی به او نده، چون آسیب شکم تقریباً همیشه به جراحی فوری منتهی می‌شود و معدهٔ پر بیهوشی را خطرناک می‌کند. هوشیاری و علائم شوک را مرتب کنترل کن، چون خونریزی داخلی می‌تواند بدون هیچ خون قابل‌دیدنی پیش برود.

تلهٔ آزمون، شباهت وضعیت‌های استاندارد است. بالا بردن پاها وضعیت شوک است و در آسیب شکم فشار داخل شکم را زیاد می‌کند؛ بالا بردن سر برای آسیب سر و قفسه سینه معنا دارد. هر وضعیت را با «کدام آسیب» جفت کن و حفظ نکن که کدام «راحت‌تر» به نظر می‌رسد.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• بخوابانید و سرش را بالا ببرید. — بالا بردن سر برای آسیب سر یا مشکلات تنفسی کاربرد دارد و دیوارهٔ شکم را شل نمی‌کند؛ در آسیب شکم کشش عضلات شکم را کم نمی‌کند.
• بخوابانید و پاهایش را بالا ببرید. — بالا بردن پاها وضعیت مقابله با شوک است، اما در آسیب شکم فشار داخل حفرهٔ شکمی را زیاد می‌کند و درد و خونریزی را بدتر می‌کند.