در چه مواردی باید مصدوم را از خودرو خارج کرد؟

توضیح

در واژگونی، آتش‌سوزی، احتمال بالای انفجار یا سرمازدگی شدید، از دست دادن هوشیاری و تنفس، و نیز وقتی کمک اولیه داخل کابین ممکن نیست.

اصل کلی این است که مصدوم را از خودرو بیرون نمی‌آوری. بیرون کشیدن، بدنِ احتمالاً دارای شکستگی مهره را جابه‌جا می‌کند و می‌تواند آسیب نخاعیِ برگشت‌ناپذیر بسازد. پس فهرست موارد استثنا را باید دقیق بدانی، چون دقیقاً همین فهرست است که در آزمون سنجیده می‌شود.

استثناها سه منطق دارند. اول، خودِ خودرو یا محیط تهدید مستقیم جان است: واژگونی ناپایدار، آتش‌سوزی، نشت سوخت و احتمال انفجار. دوم، وضعیت حیاتی مصدوم به اقدامی نیاز دارد که داخل کابین انجام‌شدنی نیست: بی‌هوشی همراه با قطع تنفس، که برای احیای قلبی-ریوی به سطح سفت و صاف نیاز دارد؛ یا سرمازدگی شدید که نیازمند انتقال به محیط گرم است. سوم، شرایطی که به هر دلیل امکان دسترسی و کمک‌رسانی داخل خودرو وجود ندارد.

تلهٔ آزمون این است که گزینه‌های دیگر همان ابتدای فهرست را درست می‌آورند و بعد یک مورد نادرست اضافه می‌کنند: خونریزی شدید یا آسیب جمجمه‌ای-مغزی به‌خودیِ‌خود دلیل خروج نیستند، بلکه دقیقاً دلایلی برای جابه‌جا نکردن مصدوم‌اند. پس گزینه‌ها را تا آخر بخوان و روی تفاوت انتهای فهرست تمرکز کن، نه ابتدای مشترکشان.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• در صورت واژگونی خودرو، آتش‌سوزی، احتمال بالای انفجار یا بیهوشی مصدوم. — شروعش درست است اما ناقص و در انتها نادرست؛ «از دست دادن هوشیاری» به‌تنهایی دلیل خروج نیست، معیار قطع تنفس و نیاز به احیا روی سطح سفت است.
• در صورت واژگونی خودرو، آتش‌سوزی، احتمال بالای انفجار یا خونریزی شدید، آسیب جمجمه‌ای-مغزی. — خونریزی شدید و آسیب جمجمه‌ای-مغزی نه‌تنها دلیل خارج کردن مصدوم نیستند، بلکه دلایلی برای جابه‌جا نکردن او و کمک‌رسانی در همان جا هستند.