هنگام گردش به چپ:

توضیح

به همهٔ رانندگان حق تقدم می‌دهی.

دو تکلیف جداگانه هم‌زمان روی دوش توست و پاسخ از جمع همین دو ساخته می‌شود.

اول: خودروی پلیس چراغ گردان روشن و آژیر فعال دارد. وسیلهٔ نقلیه‌ای که هم‌زمان چراغ گردان و علامت صوتی ویژه به کار برده، می‌تواند از الزام چراغ راهنمایی و تابلوها عدول کند و همهٔ کاربران راه باید راه بدهند و در صورت لزوم متوقف شوند. اینکه چراغ آن سمت قرمز است، چیزی را عوض نمی‌کند؛ اتفاقاً همین‌جاست که بیشتر تصادف‌های خودروهای امدادی رخ می‌دهد: راننده به سبزِ خودش نگاه می‌کند، صدای آژیر را در خودروی بستهٔ خود دیر می‌شنود و وارد تقاطع می‌شود.

دوم: چراغ سبز به تو اجازهٔ حرکت می‌دهد، اما حق تقدم نمی‌دهد. هنگام گردش به چپ با چراغ سبز، باید به وسایل نقلیه‌ای که از روبه‌رو مستقیم می‌آیند یا به راست می‌پیچند راه بدهی. در تصویر، خودروی تیرهٔ روبه‌رو دقیقاً در همین وضعیت است و مسیرش را قطع می‌کنی.

پس نه فقط پلیس، بلکه جریان روبه‌رو هم بر تو مقدم است. تابلوی لوزی زرد هم اینجا کارساز نیست: وقتی تقاطع چراغ فعال دارد، تابلوهای حق تقدم موقتاً بی‌اثرند و ترتیب عبور را چراغ و قواعد گردش تعیین می‌کند.

نکتهٔ حفظ‌کردنی: سبز یعنی «حرکت مجاز است»، نه «راه باز است».

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• شما اول از تقاطع عبور می‌کنید. — «اول عبور می‌کنی» هم حق تقدم جریان روبه‌رو در گردش به چپ را نادیده می‌گیرد و هم اولویت مطلق خودروی دارای چراغ گردان و آژیر را.
• فقط به رانندهٔ خودروی پلیس حق تقدم می‌دهید. — راه دادن فقط به خودروی پلیس نیمی از تکلیف است؛ خودروی روبه‌رو که مستقیم می‌آید هم مقدم است، چون گردش به چپ با چراغ سبز مسیر او را قطع می‌کند.

مبنای قانونی: قواعد راهنمایی و رانندگی جمهوری ارمنستان