در آسیب قفسه سینه لازم است:

توضیح

او را بنشان و بدنش را از سمت آسیب‌دیده تکیه بده.

در آسیب قفسه سینه، مشکل اصلی تنفس است. وضعیت نشسته یا نیمه‌نشسته اجازه می‌دهد دیافراگم آزادانه پایین برود و حجم بیشتری هوا وارد ریه شود؛ همین وضعیت فشار احتقان را هم کم می‌کند. به همین دلیل خواباندن افقی مصدومِ آسیب قفسه سینه، تنفس او را بدتر می‌کند.

نکتهٔ ظریف‌تر، سمتِ تکیه است. وقتی مصدوم روی سمت آسیب‌دیده تکیه می‌کند، حرکت دنده‌ها و بافت آسیب‌دیدهٔ همان سمت محدود می‌شود؛ نتیجه‌اش کاهش درد و کاهش تحریک با هر نفس است. مهم‌تر اینکه سمت سالم آزاد می‌ماند و ریهٔ سالم می‌تواند کامل باز شود و بار تبادل اکسیژن را بردارد. اگر برعکس عمل کنی و او را روی سمت سالم تکیه بدهی، دقیقاً ریه‌ای را محدود کرده‌ای که تنها ریهٔ کارآمد است.

همراه با این وضعیت، یقه و کمربند را شل کن، زخم باز قفسه سینه را با پانسمان بندآور هوا بپوشان، مصدوم را از حرکت و حرف زدن زیاد بازدار و تا رسیدن آمبولانس تنفس و هوشیاری‌اش را کنترل کن. جملهٔ حفظ‌کردنی ساده است: بنشان، روی سمت آسیب‌دیده تکیه بده، ریهٔ سالم را آزاد بگذار.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• مصدوم را در وضعیت افقی قرار دهید. — وضعیت افقی برای مصدوم شوک یا آسیب ستون فقرات مناسب است، ولی در آسیب قفسه سینه حرکت دیافراگم را محدود می‌کند و تنفس را سخت‌تر می‌کند.
• او را بنشانید با تکیه بر سمت سالم. — دقیقاً برعکس قاعده است؛ تکیه بر سمت سالم، ریهٔ سالم را که تنها ریهٔ کارآمد مانده محدود می‌کند و اکسیژن‌رسانی را بدتر می‌کند.