حرکت از کدام مسیرها مجاز است؟

توضیح

فقط مسیرهای Ա (A) و Գ (C).

تابلوی آبیِ کشیده با فلش رو به راست می‌گوید راهِ عرضی یک‌طرفه است و ترافیک آن به سمت راست جریان دارد. سه مسیر رسم شده است: Գ حرکت مستقیم است، Ա گردش به راست با قوس تنگ و کنار جدول، و Բ گردش به راست با قوس گشاد که در نیمهٔ دورِ آن راه تمام می‌شود.

حرکت مستقیم را هیچ تابلو و خط‌کشی‌ای نبسته است، پس Գ مجاز است. گردش به راست هم مجاز است، اما با یک شرط صریح: باید تا حد ممکن نزدیک به لبهٔ راست سواره‌رو انجام شود. Ա دقیقاً همین کار را می‌کند و Բ نمی‌کند؛ به همین دلیل Բ می‌شکند.

اینجاست که تلهٔ سوال کار می‌کند. راننده تابلوی یک‌طرفه را می‌بیند و با خودش می‌گوید «راه یک‌طرفه است، پس هر خطی آزاد است». این استدلال فقط برای گردش به چپ روی راه یک‌طرفه درست است، چون آنجا قیدِ قانون «قرار نگرفتن در سمت مقابل» بود و در راه یک‌طرفه سمت مقابلی وجود ندارد. اما قیدِ گردش به راست از جنس دیگری است: «نزدیک به لبهٔ راست» یک الزام مستقل است و یک‌طرفه بودن راه آن را برنمی‌دارد.

دلیل ایمنی هم پابرجاست: قوس گشادِ راست، فضایی کنار جدول باز می‌کند که دوچرخه و موتورسیکلت وارد آن می‌شوند و زیر بدنهٔ خودرو گیر می‌افتند.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• همه مسیرها. — «همه مسیرها» مسیر Բ را هم مجاز می‌شمارد، در حالی که قوس گشاد، الزام حرکت نزدیک به لبهٔ راست را نقض می‌کند.
• فقط Ա (A) — «فقط Ա» حرکت مستقیم را بی‌دلیل حذف می‌کند؛ هیچ تابلو یا خط‌کشی‌ای رفتن مستقیم را در این تقاطع ممنوع نکرده است.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»