در خونریزی شدید لازم است:

توضیح

شریان را در نقطهٔ فشاری بالای زخم فشار بده و بلافاصله پانسمان فشاری ببند.

در خونریزی شدید، معیار سنجش، ثانیه است. از دست رفتن حدود یک‌سوم حجم خون بدن در چند دقیقه به شوک و ایست قلبی می‌رسد، پس اولین کار باید چیزی باشد که همان لحظه جریان را قطع کند: فشار انگشت روی شریان، بالاتر از محل زخم، در نقطه‌ای که شریان به استخوان چسبیده است.

این فشار درمان نیست، وقت خریدن است. تا وقتی انگشتت روی شریان است، خون‌رسانی به محل زخم کم می‌شود و تو فرصت داری پانسمان فشاری را آماده کنی و ببندی. پانسمان فشاری همان فشار را پایدار می‌کند و دستت را آزاد. اگر خون از پانسمان زد بیرون، پانسمان اول را برندار؛ لایهٔ دیگری رویش ببند و فشار را بیشتر کن. اگر خونریزی شریانی اندام با هیچ‌کدام کنترل نشد، تورنیکه بالای زخم آخرین گام است و باید ساعت بستنش یادداشت شود.

نکتهٔ حفظ‌کردنی ترتیب است: فشار مستقیم و نقطهٔ فشاری، بعد پانسمان فشاری، بعد بالا نگه داشتن اندام، و در نهایت تورنیکه. هر گزینه‌ای که این ترتیب را بشکند یا فقط بخشی از آن را بگوید، ناقص است.

تلهٔ آزمون گزینهٔ «زخم را پانسمان کنید» است؛ درست به نظر می‌رسد چون کلمهٔ پانسمان در آن هست، اما پانسمان ساده فقط خون را جذب می‌کند و جریان شریانی را نمی‌بندد.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• زخم را پانسمان کنید. — پانسمان ساده خون را جذب می‌کند اما فشاری بر رگ وارد نمی‌کند؛ در خونریزی شدید فقط باند خیس می‌شود و زمان از دست می‌رود.
• روی زخم خاکستر بپاشید. — خاکستر هیچ اثری بر بند آمدن خون ندارد و زخم را با آلودگی و خطر کزاز پر می‌کند؛ باور عامیانه‌ای است که در آزمون به‌عنوان گزینهٔ فریب گذاشته شده.