دوست شما که دیابت دارد حالش خوب نیست و یادش نمی‌آید آخرین بار کی انسولین تزریق کرده است. اولین کار چیست؟

توضیح

به او شکر یا نوشیدنی شیرین بده.

در فرد دیابتی که ناگهان حالش بد می‌شود، دو حالت ممکن است: افت قند خون و بالا رفتن قند خون. در صحنه و بدون دستگاه، تشخیص قطعی بین این دو ممکن نیست؛ اما سرعت آن‌ها زمین تا آسمان فرق دارد. افت قند خون در چند دقیقه به گیجی، تشنج، بیهوشی و آسیب مغزی می‌رسد، در حالی که بالا رفتن قند در طول ساعت‌ها پیشرفت می‌کند.

به همین دلیل قاعدهٔ کمک اولیه روی حالتِ سریع‌تر و کشنده‌تر تمرکز می‌کند: به مصدومِ هوشیارِ دیابتی که حالش بد است، قند یا نوشیدنی شیرین بده. اگر مشکل افت قند بوده، ظرف چند دقیقه بهبود چشمگیری می‌بینی. اگر قندش بالا بوده، این مقدار قند در فاصلهٔ کوتاه تا رسیدن کمک پزشکی وضعیت را به‌طور معناداری بدتر نمی‌کند. تنها شرط این است که مصدوم هوشیار باشد و بتواند ببلعد؛ به فرد بیهوش هرگز چیزی خوراکی نده.

مهم‌ترین ممنوعیت را حفظ کن: هرگز به تزریق انسولین توصیه نکن. مصدوم یادش نمی‌آید آخرین بار کی تزریق کرده و ممکن است تازه تزریق کرده باشد؛ تزریق دوباره روی قند پایین می‌تواند کشنده باشد. تنظیم دوز انسولین کار خودِ بیمارِ آگاه یا کادر درمان است، نه امدادگر.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• پیشنهاد دهید چند ساعت استراحت کند. — استراحت چند ساعته یعنی از دست دادن پنجرهٔ زمانی؛ افت قند خون در همین ساعت‌ها می‌تواند به بیهوشی و آسیب مغزی برگشت‌ناپذیر برسد.
• توصیه کنید انسولین تزریق کند. — خطرناک‌ترین گزینه است؛ چون مصدوم به یاد نمی‌آورد آخرین تزریق کی بوده، انسولین اضافه می‌تواند قند خون را به سطح کشنده برساند.