در این وضعیت هنگام گردش به چپ موظفیم حق تقدم بدهیم به:

توضیح

به راننده اتوبوس و راننده خودروی سواری.

مثلث قرمزِ وارونه یعنی «رعایت حق تقدم»؛ راه تو فرعی است. تابلوی کمکیِ زیر آن می‌گوید راه اصلی از کدام بازوها می‌گذرد: خط ضخیم از بازوی روبه‌رو — همان جایی که اتوبوس زرد ایستاده — می‌آید و به راست می‌پیچد، به سمت بازویی که خودروی نقره‌ای روی آن است. بازوی تو و بازوی سمت چپ با خط نازک کشیده شده‌اند.

پس اتوبوس زرد و خودروی نقره‌ای هر دو روی راه اصلی‌اند و موظفی به هر دو حق تقدم بدهی. اما موتورسیکلت سمت چپ روی راه فرعی است، هم‌عرض با راه تو؛ میان دو راه هم‌عرض حق تقدم با سمت راست است و موتورسیکلت در سمت چپ تو قرار دارد. یعنی او باید به تو راه بدهد، نه برعکس.

نکتهٔ حفظ‌کردنی: تابلوی «رعایت حق تقدم» به‌تنهایی نمی‌گوید به چه کسی راه بدهی؛ تابلوی کمکیِ زیر آن است که بازوهای اصلی را مشخص می‌کند. تلهٔ آزمون هم گزینهٔ «همه رانندگان» است: چون تابلو فرعی‌بودن راه تو را اعلام کرده، ذهن وسوسه می‌شود همه را مقدم بداند و موتورسوار را هم در فهرست بگذارد. موتورسیکلت وسیله نقلیه‌ای کامل است و باید دیده شود، ولی اینجا روی بازوی فرعیِ سمت چپ حرکت می‌کند.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• همه رانندگان. — «همه رانندگان» موتورسیکلت را هم مقدم می‌داند؛ اما موتورسیکلت روی بازوی فرعیِ سمت چپ است و بر اساس قاعدهٔ سمت راست باید به تو راه بدهد.
• فقط راننده خودروی سواری. — خودروی سواری روی راه اصلی است و باید به او راه بدهی، ولی این گزینه اتوبوس زرد را جا می‌اندازد؛ اتوبوس هم روی همان راه اصلی حرکت می‌کند.