وسایل نقلیه با این ترتیب از تقاطع عبور خواهند کرد:

توضیح

دوچرخه، اتوبوس، خودروی سواری.

تابلوی لوزی زرد پایین تصویر رو به مسیر دوچرخه‌سوار نصب شده است؛ یعنی دوچرخه روی راه اصلی حرکت می‌کند و اولین وسیله‌ای است که از تقاطع می‌گذرد. سمت مقابل، تابلوی مثلث قرمز «حق تقدم بده» رو به خودروی آبی است، پس خودروی آبی روی راه فرعی است و باید بعد از همه حرکت کند. اتوبوس زرد بین این دو می‌ماند: چراغ راهنمایش روشن است و می‌پیچد، و به هر حال هم باید به دوچرخهٔ روی راه اصلی راه بدهد و هم از خودروی آبی جلوتر است، چون از سمت راست او وارد تقاطع می‌شود.

ترتیب می‌شود دوچرخه، اتوبوس، خودروی سواری. نکته‌ای که باید حفظ کنی این است: دوچرخه هم وسیله نقلیه است و روی راه اصلی دقیقاً همان حق تقدمی را دارد که یک کامیون دارد. قانون بین وسیله‌ها بر اساس اندازه، وزن یا سرعت تبعیض نمی‌گذارد.

دلیل ایمنی هم دقیقاً همین‌جاست. دوچرخه‌سوار کوچک است، صدا ندارد و در آینه و در نقطهٔ کور اتوبوس به‌راحتی گم می‌شود؛ اگر رانندهٔ اتوبوس در حال پیچیدن او را نبیند و حق تقدمش را نادیده بگیرد، برخورد با بدترین نتیجهٔ ممکن اتفاق می‌افتد. تلهٔ آزمون هم همین است: چشم داوطلب اتوبوس بزرگ زرد را می‌بیند و دوچرخهٔ گوشهٔ تصویر را جدی نمی‌گیرد.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• خودروی سواری، اتوبوس، دوچرخه. — این گزینه دوچرخه را آخر می‌گذارد و خودروی سواری را اول؛ درست برعکس تابلوها. خودروی آبی تابلوی «حق تقدم بده» دارد و دوچرخه روی راه اصلی است.
• اتوبوس، دوچرخه، خودروی سواری. — اتوبوس را اول گذاشته است، اما اتوبوس نمی‌تواند پیش از دوچرخه‌ای که روی راه اصلی است وارد تقاطع شود؛ اندازهٔ وسیله حق تقدم نمی‌آورد.
• اتوبوس، خودروی سواری، دوچرخه. — این گزینه هم اتوبوس را اول می‌گذارد و علاوه بر آن خودروی آبیِ دارای تابلوی «حق تقدم بده» را جلوتر از دوچرخه می‌آورد؛ هر دو بخش غلط است.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»