در این وضعیت هنگام عبور از تقاطع، آیا موظفید مانعی برای عابران پیاده ایجاد نکنید؟

توضیح

موظفی؛ باید به عابران پیاده راه بدهی و مانعشان نشوی.

در تصویر چراغ راهنمای چپ روشن است و در حال گردش به چپ هستی؛ در سمت چپ، دو عابر پیاده در حال عبور از سواره‌رویی هستند که تو می‌خواهی وارد آن شوی. قاعدهٔ حاکم صریح است: هنگام گردش به راست یا چپ باید به عابرانی که از سواره‌روی راهِ مقصد عبور می‌کنند حق تقدم بدهی.

دلیل ایمنی این قاعده در هندسهٔ خودِ مانور است. در گردش، سرعت پایین می‌آید اما زاویهٔ دید و توجه راننده معطوف به جریان مقابل و فاصله‌گیری از جدول است؛ عابری که از کنار می‌آید در همان لحظه در نقطهٔ کور ستون جلوی خودرو قرار می‌گیرد. به همین دلیل بخش بزرگی از برخوردها با عابر، نه در وسط خیابان بلکه دقیقاً هنگام پیچیدن به خیابان فرعی رخ می‌دهد. عابر هم پناهی ندارد: نه ترمز دارد و نه بدنه.

نکتهٔ عملی: «مانع نشدن» یعنی عابر نباید مجبور شود سرعتش را کم کند، بایستد یا مسیرش را عوض کند. اگر برای رد شدن مجبور است بدود، تو حق تقدم را رعایت نکرده‌ای.

تلهٔ آزمون: خالی بودن جریان مقابل یا نبود خط‌کشی گذرگاه، تکلیف تو را برنمی‌دارد؛ الزام از خودِ مانور گردش می‌آید.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• موظف نیستیم — وسوسه‌کننده است چون شاید گذرگاه علامت‌گذاری‌شده‌ای در کار نباشد؛ اما هنگام گردش، حق تقدم عابرِ در حال عبور از راه مقصد مستقل از خط‌کشی برقرار است.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»