Կանգառն արգելվում է, եթե հոծ գծի եւ կանգնած տրանսպորտային միջոցի միջեւ տարածությունը կազմում է`

Պատասխանի բացատրություն

2,5 մ. որովհետև սա պակաս է պահանջվող 3 մետր նվազագույնից։

Կանոնն ունի պարզ թիվ. կանգառն արգելված է այնտեղ, որտեղ գծանշման հոծ գծի (կամ բաժանարար գոտու, կամ երթևեկելի մասի հակառակ եզրի) և կանգնած տրանսպորտային միջոցի միջև հեռավորությունը 3 մետրից պակաս է։ Նկարում կարմիր սլաքը չափում է ճիշտ այս հեռավորությունը՝ երթևեկելի մասի մոտի հոծ գծից մինչև եզրաշերտի մոտ կանգնած կապույտ ավտոմեքենայի թափքը։ Նշանակում է՝ 3 մետրից ցածր ցանկացած թիվ կանգառը դարձնում է անօրինական, իսկ տարբերակներից այս սահմանից ցածր է միայն 2,5 մետրը։

Այս կանոնի անվտանգության պատճառը վերաբերում է մնացող լայնությանը, ոչ թե հենց կանգնած ավտոմեքենային։ Եթե մնում է 3 մետրից պակաս, հետևի ավտոմեքենաները պետք է հատեն հոծ գիծը՝ շրջանցելու համար, և դուրս գան հանդիպակաց հետագիծ. այսինքն՝ ձեր կանգառը փաստացի հրում է մնացած բոլորին խախտման և ճակատային բախման։ Նույն տրամաբանությունն ավելի լուրջ է դառնում նեղ արտաքաղաքային ճանապարհներին, որտեղ ի լրումն սահմանափակ է տեսանելիությունը։

Քննական թակարդն այն է, որ մտածես, թե չափանիշն ասֆալտի եզրից կամ հետիոտնից հեռավորությունն է։ Չափանիշը միայն հոծ գծից (կամ բաժանարար գոտուց, կամ երթևեկելի մասի հակառակ եզրից) հեռավորությունն է, իսկ առանցքային թիվը 3 մետրն է։ Եթե մնում է 3 մետր կամ ավելի, կանգառն այս հիմքով առարկություն չի առաջացնում. պակասը՝ արգելված է։

• 6 մ-ը երկու անգամ մեծ է օրինական սահմանից և թողնում է բավարար տեղ ուրիշների անցման համար. նման հեռավորության վրա կանգառն արգելված չէ։ • 5,5 մ-ը նույնպես շատ ավելի բարձր է 3 մետրից և ոչ մի սահմանափակում չի ստեղծում։ • 4 մ-ը գայթակղիչ է, որովհետև մոտեցել է սահմանային թվին, բայց սա միևնույն է ավելի շատ է, քան 3 մետրը, և կանգառը չի արգելում։ • 3,5 մ-ը օրինական սահմանին ամենամոտ տարբերակն է և ներառված է հենց դրա համար. բայց այն դեռևս բարձր է 3 մետրից, նշանակում է՝ մնում է թույլատրված։

Աղբյուրներ և նյութերի ծածկույթ · Հաղորդել սխալի մասին