راننده مجاز است در کدام جهت حرکت کند:

توضیح

مستقیم، و همچنین دور زدن.

تابلوی گرد سفید با حاشیهٔ قرمز «عبور ممنوع» است، اما پلاک زیر آن دامنهٔ اثرش را محدود می‌کند: پیکان دوسرِ افقی یعنی این ممنوعیت به راه‌هایی مربوط می‌شود که در تقاطع پیشِ رو به راست و چپ می‌روند. پس ورود به راه متقاطع — چه از سمت راست چه از سمت چپ — بسته است و راه مستقیم باز می‌ماند. دور زدن هم ممنوع نشده، چون در دور زدن وارد راه متقاطع نمی‌شوی و روی همان راهی می‌مانی که در آن هستی.

قاعدهٔ کلی‌ای که این سوال می‌آموزد این است: پلاک هیچ‌وقت به‌تنهایی تکلیف نمی‌سازد؛ فقط می‌گوید تابلوی بالای سرش کجا و بر چه چیزی اثر دارد. اگر پلاک را نادیده بگیری، معنای تابلو را چند برابر سخت‌گیرانه‌تر از آنچه هست می‌فهمی و می‌پنداری راه به‌کلی بسته است.

کاربرد این ترکیب در شهر روشن است: با آن می‌شود کوچه‌ها یا خیابان‌های فرعیِ یک تقاطع را روی ترافیک عبوری بست — محدودهٔ مسکونی، بازار یا خیابان باریک — بدون آنکه جریان اصلیِ راه قطع شود. تلهٔ رایج آزمون هم این است که داوطلب دور زدن را خودبه‌خود در فهرست ممنوع‌ها می‌گذارد، در حالی که نه تابلو و نه پلاک هیچ حرفی دربارهٔ دور زدن نزده‌اند.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• فقط راست و چپ. — دقیقاً برعکس واقعیت است: راست و چپ همان دو جهتی‌اند که پلاکِ پیکان‌دوسر آن‌ها را به ممنوعیت می‌سپارد.
• فقط مستقیم. — «فقط مستقیم» تا نیمه درست است و به همین دلیل وسوسه‌کننده؛ اما دور زدن را بی‌دلیل حذف می‌کند، چون دور زدن ورود به راه متقاطع نیست.

مبنای قانونی: قواعد راهنمایی و رانندگی جمهوری ارمنستان