هنگام گردش به راست به جاده‌ای که از سمت راست متصل می‌شود، باید:

توضیح

به خط کاهش سرعت تغییر مسیر بده و گردش را از همان خط انجام بده.

در تصویر، پیش از راه فرعی سمت راست یک خط اضافی با خط‌چین از سواره‌روی اصلی جدا شده است؛ این همان خط کاهش سرعت است. قاعده روشن است: هر جا خط کاهش سرعت وجود دارد، راننده‌ای که قصد گردش دارد باید به‌موقع وارد آن شود و گردش را فقط از همان خط انجام دهد. کاهش سرعت هم باید داخل این خط اتفاق بیفتد، نه در خط عبور اصلی.

دلیل ایمنی، تفاوت سرعت است. در جادهٔ برون‌شهری تصویر، جریان عبوری با سرعت بالا حرکت می‌کند. اگر برای پیچیدن، در خط اصلی ترمز کنی، اختلاف سرعت میان تو و خودروی پشت‌سر در چند ثانیه به ده‌ها کیلومتر بر ساعت می‌رسد و برخورد از پشت — که در جاده‌های سریع اغلب کشنده است — بسیار محتمل می‌شود. خط کاهش سرعت دقیقاً برای همین ساخته شده: کاهش سرعت را از جریان اصلی جدا می‌کند.

نکتهٔ عملی: راهنما را زودتر بزن، بدون کم کردن سرعت وارد خط کاهش سرعت شو و بعد ترمز کن. عکس این ترتیب — اول ترمز، بعد تغییر خط — همان اشتباهی است که بیشترین تصادف را در ورودی جاده‌های فرعی می‌سازد.

تلهٔ آزمون: گزینه‌ای که هر دو روش را درست می‌داند؛ وجود خط کاهش سرعت، استفاده از آن را الزامی می‌کند.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• در همین خط عبور به حرکت ادامه دهید و گردش را فقط از همان خط انجام دهید. — ماندن در خط اصلی یعنی ترمز کردن در دل جریان پرسرعت؛ وقتی خط کاهش سرعت وجود دارد، استفاده از آن اختیاری نیست.
• هر دو گزینه صحیح است. — «هر دو درست است» وسوسه‌کننده است چون هر دو روش در عمل تو را به راه فرعی می‌رساند؛ اما قانون فقط یک روش را مجاز می‌داند و همان روشِ ایمن‌تر است.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»