هنگام گردش به چپ باید حق تقدم بدهید به:

توضیح

فقط راننده خودروی سواری.

تابلوی لوزی زرد کنار راه یعنی روی راه اصلی هستی، اما تابلوی کوچکِ زیر آن — که شکل تقاطع را می‌کشد — می‌گوید راه اصلی مستقیم ادامه پیدا نمی‌کند و در همین تقاطع به سمت راست می‌پیچد. پس فقط دو شاخه اصلی‌اند: راهی که تو از آن آمده‌ای و راه سمت راست. راه روبه‌رو، جایی که اتوبوس زرد از آن می‌آید، و راه سمت چپ که موتورسیکلت در آن است، هر دو فرعی‌اند.

قاعدهٔ حاکم این است: وقتی راه اصلی در تقاطع تغییر جهت می‌دهد، رانندگانی که روی راه اصلی حرکت می‌کنند بین خودشان مثل تقاطع راه‌های هم‌ارزش رفتار می‌کنند، یعنی قاعدهٔ دست راست. خودروی سواری سمت راست روی همان راه اصلی است و از سمت راست تو نزدیک می‌شود، پس حق تقدم با اوست. اتوبوس و موتورسیکلت روی راه فرعی‌اند و باید به تو راه بدهند، حتی وقتی تو گردش به چپ می‌کنی.

تلهٔ آزمون همان اتوبوس روبه‌روست: راننده تا وسیله‌ای را مقابل خود ببیند، خودکار قانون «هنگام گردش به چپ به روبه‌رو حق تقدم بده» را اجرا می‌کند؛ اما آن قانون فقط بین دو راننده‌ای برقرار است که روی راه‌هایی با اهمیت یکسان حرکت می‌کنند. ترتیب درست تصمیم‌گیری همیشه یکی است: اول اهمیت راه‌ها، بعد جهت حرکت. عادت کن تابلوی کوچک زیر لوزی زرد را هم بخوانی؛ بدون آن، همین تصویر پاسخ کاملاً متفاوتی می‌گیرد.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• رانندگان خودروی سواری و اتوبوس. — اتوبوس بزرگ است و درست روبه‌روی توست و همین باعث می‌شود حق تقدم را به آن نسبت بدهی؛ اما اتوبوس روی راه فرعی حرکت می‌کند و خودش موظف است به تو راه بدهد.
• هیچ‌کدام — «هیچ‌کدام» وقتی درست بود که راه اصلی مستقیم ادامه می‌یافت؛ چون راه اصلی به راست می‌پیچد، خودروی سمت راست هم‌ارزِ توست و از دست راستت می‌آید.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»